آن را به قصد ذكرى كه براى ركوع دستور دادهاند بگويد بنابر احتياط واجب ، آرام بودن بدن لازم است .
( مسأله 861 ) اگر پيش از آنكه به مقدار ركوع خم شود و بدن آرام گيرد ، عمداً ذكر ركوع را بگويد ، احتياط آن است كه نماز را اعاده نمايد .
( مسأله 862 ) اگر پيش از تمام شدن ذكر واجب ، عمداً سر از ركوع بردارد ، نمازش باطل است و اگر سهواً سر بردارد ، چنانچه پيش از آنكه از حال ركوع خارج شود ، يادش بيايد كه ذكر ركوع را تمام نكرده بايد در حال آرامى بدن دوباره ذكر را بگويد و اگر بعد از آنكه از حال ركوع خارج شد يادش بيايد ، نماز او صحيح است .
( مسأله 863 ) هرگاه نتواند به اندازه ركوع خم شود ، بايد به چيزى تكيه دهد و ركوع كند و اگر موقعى هم كه تكيه داده نتواند به طور معمول ركوع كند بايد به هر اندازه مىتواند ، خم شود و اگر هيچ نتواند خم شود ، بايد موقع ركوع بنشيند و نشسته ركوع كند و احتياط واجب آن است كه نماز ديگرى هم بخواند و براى ركوع آن با سر ، در حال ايستاده ، اشاره نمايد .
( مسأله 864 ) كسى كه مىتواند ايستاده نماز بخواند اگر در حال ايستاده يا نشسته نتواند ركوع كند ، بايد ايستاده نماز بخواند و براى ركوع با سر اشاره كند و اگر نتواند اشاره كند ، بايد به نيّت ركوع چشمها را هم بگذارد و ذكر آن را بگويد و به نيّت برخاستن از ركوع ، چشمها را باز كند و اگر از اين هم عاجز است بايد در قلب ، نيّت ركوع كند و ذكر آن را بگويد .
( مسأله 865 ) اگر بعد از رسيدن به حد ركوع و آرام گرفتن بدن ، سر بردارد و دو مرتبه به قصد ركوع به اندازه ركوع خم شود ، نمازش باطل است و نيز اگر بعد از آنكه به اندازه ركوع خم شد و بدنش آرام گرفت ، به قصد ركوع به قدرى خم شود كه از اندازه ركوع بگذرد و دوباره به ركوع برگردد ، بنابر احتياط واجب نماز را تمام كند و سپس اعاده كند .
( مسأله 866 ) بعد از تمام شدن ذكر ركوع ، بايد راست بايستد و بعد از آنكه بدن آرام گرفت به سجده رود و اگر عمداً پيش از ايستادن ، يا پيش از آرام گرفتن بدن به سجده رود نمازش باطل است .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 251
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٥١