( مسأله 837 ) اگر در جايى كه بايد نماز را بلند بخواند عمداً آهسته بخواند ، يا در جايى كه بايد آهسته خواند عمداً بلند بخواند ، نمازش باطل است ولى اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد صحيح است و اگر در بين خواندن حمد و سوره هم بفهمد اشتباه كرده ؛ لازم نيست مقدارى را كه خوانده دوباره بخواند .
( مسأله 838 ) اگر كسى در خواندن حمد و سوره بيشتر از معمول صدايش را بلند كند ، مثل آنكه آنها را با فرياد بخواند ، نمازش باطل است .
( مسأله 839 ) انسان بايد نماز را ياد بگيرد كه غلط نخواند و كسى كه اصلًا نمىتواند صحيح آن را ياد بگيرد ، بايد هرطور كه مىتواند بخواند و احتياط واجب آن است كه نماز را به جماعت به جا آورد .
( مسأله 840 ) كسى كه حمد و سوره و چيزهاى ديگر نماز را به خوبى نمىداند و مىتواند ياد بگيرد ، چنانچه وقت نماز وسعت دارد ، بايد ياد بگيرد و اگر وقت تنگ است ، بنابر احتياط واجب در صورتى كه ممكن باشد ، بايد نمازش را به جماعت بخواند .
( مسأله 841 ) احتياط واجب آن است كه براى ياددادن واجبات نماز مزد نگيرند ولى براى مستحبات آن اشكال ندارد .
( مسأله 842 ) اگر يكى از كلمات حمد و سوره را نداند ، يا عمداً آن را نگويد يا به جاى حرفى ، حرف ديگر بگويد مثلا به جاى ( ض ) ، ( ظ ) بگويد يا جايى كه بايد بدون زير و زبر خوانده شود ، زير و زبر بدهد ، يا تشديد را نگويد نماز او باطل است .
( مسأله 843 ) اگر زير و زبر كلمهاى را نداند بايد ياد بگيرد ولى اگر كلمهاى كه وقف كردن آخر آن جايز است مىتواند هميشه وقف كند و ياد گرفتن زير و زبر آن لازم نيست و نيز اگر نداند مثلا كلمهاى با ( س ) است يا با ( ص ) بايد ياد بگيرد و چنانچه دو جور يا بيشتر بخواند ، مثل آنكه در اهدنا الصراط المستقيم ، « مستقيم » را يكمرتبه با ( س ) و يكمرتبه با ( ص ) بخواند نمازش باطل است مگر آنكه هر دو جور قرائت شده باشد و به اميد رسيدن به واقع بخواند .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 248
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٤٨