اشكال ندارد ، و نماز با آن صحيح است .
( مسأله 699 ) دستمال ابريشمى و مانند آن اگر در جيب مرد باشد اشكال ندارد و نماز را باطل نمىكند .
( مسأله 700 ) پوشيدن لباس ابريشمى براى زن در نماز و غير نماز اشكال ندارد .
( مسأله 701 ) پوشيدن لباس غصبى و ابريشمى خالص و طلاباف و لباسى كه از مردار تهيه شده در حال ناچارى مانعى ندارد . و نيز كسى كه ناچار است لباس بپوشد و لباس ديگرى غير از اينها ندارد و تا آخر وقت هم ناچارى او از بين نمىرود ، مىتواند با اين لباسها نماز بخواند .
( مسأله 702 ) بنابر احتياط واجب بايد انسان از پوشيدن لباس شهرت كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براى كسى كه مىخواهد آن را بپوشد معمول نيست و نوعى رياكارى حساب مىشود ، خوددارى كند ، ولى اگر با آن لباس نماز بخواند اشكال ندارد .
( مسأله 703 ) احتياط واجب آن است كه مرد لباس زنانه و زن لباس مردانه نپوشد ؛ ولى اگر با آن لباس نماز بخواند اشكال ندارد .
( مسأله 704 ) كسى كه بايد خوابيده نماز بخواند ؛ اگر برهنه باشد و لحاف يا تشك او نجس يا ابريشم خالص يا از اجزاء حيوان حرامگوشت باشد ؛ احتياط واجب آن است كه در نماز ، خود را با آنها نپوشاند .
مواردى كه پاك بودن بدن و لباس شرط نيست
( مسأله 705 ) در شش صورت كه تفصيل آنها بعداً گفته مىشود ، اگر بدن يا لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز او صحيح است : اول ، آنكه به واسطه زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن او است لباس يا بدنش به خون آلوده شده باشد . دوم ، آنكه بدن يا لباس او به مقدار كمتر از درهم ( كه تقريباً به اندازه گودى كف دست مىشود ) به خون آلوده باشد . سوم ، آنكه ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند . چهارم ، لباسهاى كوچك مانند جوراب و عرقچين او