نجس باشد . پنجم ، محمول متنجّس . ششم ، لباس زنى كه پرستار بچه است نجس شده باشد و احكام اين شش صورت مفصلا در مسائل بعد گفته مىشود .
( مسأله 706 ) اگر در بدن يا لباس نمازگزار ، خون زخم يا جراحت يا دمل باشد ، چنانچه طورى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس براى او سخت است ، تا وقتى كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است ، مىتواند با آن خون نماز بخواند ، و همچنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوائى كه روى زخم گذاشتهاند و نجس شده ؛ در بدن يا لباس او باشد . ولى زخمى كه به زودى خوب مىشود و شستن آن آسان است ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، بايد آن را آب بكشد .
( مسأله 707 ) اگر جايى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد به رطوبت زخم نجس شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند . ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه معمولا به رطوبت زخم آلوده مىشود ، به رطوبت آن نجس شود ؛ نمازخواندن با آن مانعى ندارد .
( مسأله 708 ) اگر از زخمى كه توى دهان و بينى و مانند اينها است ، خونى به بدن يا لباس برسد ، حكم زخم ظاهرى دارد ، و نظير آن خون بواسير است خواه دانههاى آن در داخل بدن باشد يا خارج آن .
( مسأله 709 ) كسى كه بدنش زخم است ، اگر در بدن يا لباس خود خونى ببيند و نداند از زخم است يا خون ديگر ، نمازخواندن با آن اشكال دارد .
( مسأله 710 ) اگر چند زخم در بدن باشد و بهطورى نزديك هم باشند كه يك زخم حساب شود ، تا وقتى همه خوب نشدهاند ، نمازخواندن با خون آنها اشكال ندارد ، ولى اگر به قدرى از هم دور باشند كه هركدام يك زخم حساب شود ؛ هركدام كه خوب شد ؛ بايد براى نماز ، بدن و لباس را از خون آن آب بكشد .
( مسأله 711 ) اگر سر سوزنى خون حيض ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد نماز او باطل است و بنابر احتياط واجب بايد خون نفاس ، و استحاضه ، و خون سگ و خوك ، و كافر و مردار و حيوان حرامگوشت در بدن ، يا لباس نمازگزار نباشد ، ولى خونهاى ديگر مثل خون بدن انسان يا خون حيوان حلالگوشت اگرچه در چند جاى بدن و لباس باشد در صورتى كه روى هم كمتر
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 229
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٢٩