ممكن نيست ، شستن اطراف زخم كافى است .
( مسأله 273 ) اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاها باشد و روى آن باز باشد ، چنانچه نتواند آن را مسح كند ، بايد پارچه پاكى روى آن بگذارد و روى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند ، و اگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد ، بايد به جاى وضو تيمّم كند و بهتر است يك وضوى بدون مسح هم بگيرد .
( مسأله 274 ) اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد ، چنانچه بازكردن آن ممكن است و زحمت و مشقّت هم ندارد و آب هم براى آن ضرر ندارد ، بايد روى آن را باز كند و وضو بگيرد ، چه زخم و مانند آن در صورت و دستها باشد يا جلوى سر و روى پاها .
( مسأله 275 ) اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت يا دستها باشد و بشود روى آن را باز كرد چنانچه ريختن آب روى آن ضرر دارد و كشيدن دست تر ضرر ندارد ، دست تر روى آن بكشد .
( مسأله 276 ) اگر نمىشود روى زخم را باز كرد ولى زخم و چيزى كه روى آن گذاشته پاك است و رسانيدن آب به زخم ممكن است و ضرر و زحمت و مشقّت هم ندارد ، بايد آن را به روى زخم برساند ، و اگر زخم يا چيزى كه روى آن گذاشته نجس است ؛ چنانچه آب كشيدن آن و رساندن آب به روى زخم ، بدون زحمت و مشّقت ممكن باشد ، بايد آن را آب بكشد و موقع وضو آب را به زخم برساند و در صورتى كه آب براى زخم ضرر دارد ، يا آنكه رساندن آب به روى زخم ممكن نيست ، يا زخم نجس است و نمىشود آن را آب كشيد ، بايد اطراف زخم را بشويد و اگر جبيره پاك است روى آن را مسح كند و اگر جبيره نجس است يا نمىشود روى آن را دست تر كشيد ، مثلا دوايى است كه به دست مىچسبد ، پارچه پاكى را به طورى كه جزء جبيره حساب شود ، روى آن بگذارد و دست تر روى آن بكشد . و اگر اين هم ممكن نيست ، احتياط واجب آن است كه وضو بگيرد و اگر همه مواضع تيمّم و يا بعضى از آن بىمانع باشد تيمّم هم بنمايد .
( مسأله 277 ) اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر دو دست را گرفته باشد ، بايد وضوى جبيرهاى بگيرد و بنابر احتياط واجب تيمّم هم بنمايد .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 157
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٥٧