احكام جنابت
( مسأله 292 ) به دو چيز انسان جنب مىشود : اول - جماع - و لو به مقدار ختنهگاه دوم - بيرون آمدن منى ، چه در خواب باشد يا بيدارى ، كم باشد يا زياد ، با شهوت باشد يا بىشهوت ، بااختيار باشد يا بىاختيار .
( مسأله 293 ) اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است يا بول يا غير اينها ، چنانچه با شهوت و يا جستن بيرون آمده - و غالباً با سستى بدن همراه است - آن رطوبت حكم منى را دارد و اگر هيچ يك از اين دو نشانه را نداشته باشد ، حكم منى ندارد .
( مسأله 294 ) مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى ، بول كند و اگر بول نكند و بعد از غسل رطوبتى از او بيرون آيد ، كه نداند منى است يا رطوبت ديگر ، حكم منى دارد .
( مسأله 295 ) اگر انسان جماع كند و به اندازه ختنهگاه يا بيشتر داخل شود ، در زن باشد يا در مرد ، در قبل باشد يا در دبر ، بالغ باشند يا نابالغ اگرچه منى بيرون نيايد هر دو جنب مىشوند .
( مسأله 296 ) اگر شك كند كه به مقدار ختنهگاه داخل شده يا نه ، غسل بر او واجب نيست .
( مسأله 297 ) اگر نعوذبالله با حيوانى نزديكى كند و منى از او بيرون آيد غسل كافى است . و اگر منى بيرون نيايد ، چنانچه پيش از وطى ، وضو داشته باشد باز هم غسل كافى است و اگر وضو نداشته باشد احتياط واجب آن است كه غسل كند ، و وضو هم بگيرد .
( مسأله 298 ) اگر منى از جاى خود حركت كند و بيرون نيايد ، يا انسان شك كند كه منى از او بيرون آمده يا نه ، غسل بر او واجب نيست .
( مسأله 299 ) كسى كه نمىتواند غسل كند ولى تيمّم برايش ممكن است ، بعد از داخل شدن وقت نماز مىتواند با عيال خود نزديكى كند .
( مسأله 300 ) اگر در لباس خود منى ببيند و بداند كه از خود او است و براى آن غسل