و حرم امامان ( عليهم السلام ) وضو بگيرد ، و همچنين براى همراه داشتن قرآن و خواندن و نوشتن آن و نيز براى مسّ حاشيه قرآن و براى خوابيدن وضو گرفتن مستحب است و نيز مستحب است كسى كه وضو دارد دوباره وضو بگيرد و اگر براى يكى از اين كارها وضو بگيرد هر كارى را كه بايد با وضو انجام داد ، مىتواند بجا آورد ؛ مثلا مىتواند با آن وضو نماز بخواند .
چيزهايى كه وضو را باطل مىكند
( مسأله 270 ) هفت چيز وضو را باطل مىكند : اول بول . دوم غائط . سوم باد معده و روده كه از مخرج غائط خارج مىشود . چهارم خوابى كه به واسطه آن چشم نبيند و گوش نشنود ولى اگر چشم نبيند و گوش بشنود ، وضو باطل نمىشود . پنجم چيزهايى كه عقل را از بين مىبرد : مانند ديوانگى و مستى و بىهوشى . ششم استحاضه زنان كه بعداً گفته مىشود . هفتم كارى كه براى آن بايد غسل كرد مانند جنابت ، حيض ، نفاس و مسّ ميّت .
احكام وضوى جبيره
چيزى كه با آن زخم و شكستگى را مىبندند و دوايى كه روى زخم و مانند آن مىگذارند « جبيره » ناميده مىشود .
( مسأله 271 ) اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد ، چنانچه روى آن باز است و آب براى آن ضرر ندارد ، بايد به طور معمول وضو گرفت .
( مسأله 272 ) اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت و دستها كه روى آن باز باشد و آب ريختن روى آن ضرر داشته باشد ، چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد ، دست تر بر آن بكشد و بنابر احتياط مستحب پارچه پاكى روى آن بگذارد به گونهاى كه جزء جبيره حساب شود و دست تر را روى پارچه هم بكشد ؛ و اگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است و نمىشود آب كشيد ، بايد اطراف زخم را به طورى كه در وضو گفته شد ، از بالا به پايين بشويد و بنابر احتياط واجب پارچه پاكى روى زخم بگذارد و دست تر روى آن بكشد و اگر گذاشتن پارچه