19 معاد
ترسيمگر عدالت خداوند
شكى نيست كه افراد بشر در اين جهان به صورت هاى مختلف زندگى مىكنند ، گروهى عادل ودادگر ، خدمتگذار ووظيفه شناس مىباشند وگروهى ديگر ظالم وستمگر بوده وهدفى جز ارضاء خواسته هاى درونى خود ندارند . نه قانونى را به رسميّت مىشناسند و نه براى خواسته هاى خود حد ومرزى را معتقدند . وگروه سومى گاهى به صورت گروه نخست و گاهى به شكل گروه دوّم زندگى مىكنند . هرگاه مرگ پايان زندگى همه انسانها باشد وسرانجام زندگى وظيفه شناس با قانون شكن ، يكسان باشد ، چنين وضعى ، با عدل خداوندى متناسب نخواهد بود . عدل الهى ايجاب مىكند كه وضع اين دو گروه يكسان نباشد وميان آنها تفاوتى وجود داشته باشد و چون اين تفاوتها در زندگى دنيوى وجود ندارد طبعاً بايد در سراى ديگر وجود داشته باشد . قرآن به اين دليل از معاد اشاره كرده مىفرمايد :
(
أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ * ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
) ( سوره قلم آيات 35 و 36 ) .
آيا ما فرد تسليم و وظيفه شناس را با جنايتكار قانون شكن يكسان قرار مىدهيم ، چگونه حكم و داورى مىكنيد ؟
هرگاه « مرگ » پايان زندگى باشد ، آفرينش انسان لغو و بيهوده خواهد بود ، آفرينش