« السَّلامُ عَلَيْكَ يا ابا عَبْدِاللَّهِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يا خِيَرَةَ اللَّهِ وَابْنَ خِيَرَتِهِ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ امِيرِ المُؤْمِنِينَ وَابْنَ سَيِّدِ الوَصِيِّينَ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَابْنَ فاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِساءِ العالَمِينَ ، السَّلامُ عَلَيْكَ يا ثارَ اللَّهِ وَابْنَ ثارِهِ وَالوِتْرَ المَوْتُورَ ، السَّلامُ عَلَيْكَ وَعَلَى الارْواحِ الَّتِي حَلَّتْ بِفِنائِكَ ، عَلَيْكُمْ مِنِّي جَمِيعاً سَلامُ اللَّهِ ابَداً مابَقِيتُ وَبَقِيَ اللَّيْلُ
هامش
- دين و بزرگترين فقيه شيعى مشهور گشت و پيوسته دانشمندان ، شيعيان و حاكمان شيعه با او در ارتباط بودند و ابراز علاقه و محبت مىكردند . سلطان على بن مويد رحمه الله ، آخرين زمامدار سربداران ، كه در سال 766 ق حكومت سربداران در خراسان را به عهده گرفت از جمله زمامداران شيعه است كه با فرستادن نامه و هدايايى نظير نسخهاى از قرآن مجيد و كتاب صحيفهء سجاديه ، دوستى و اخلاص خويش را نسبت به اين مرجع و عالم دين اظهار مىكرد . تا اينكه به طور رسمى از شهيد رحمه الله دعوت كرد با تشريف فرمايى خويش به خراسان ( مركز حكومت سربداران ) در ديار بارگاه ملكوتى امام هشتم ، على بن موسى الرضا عليه السلام منصب « مرجعيت و زعامت » را عهده دار شود تا مردم و شيعيان اين منطقه ، كه تشنهء حق و عدالت اند از وجود پر فيض فقيه و دانشمندان عصرشان استفاده كنند . حسادتى كه در دل بعضى از دانشمندان و قاضيان وابسته به حكومت ، به ويژه در « ابن جماعه ، قاضى القضاة دمشق » بود ، شهيد رحمه الله را به زندان انداخت و حوادث تلخ بعدى را به وجود آورد . مرد تقوا و دانش در گوشهء زندان از خويش دفاع كرد و در ضمن اشعارى كه براى شاه فرستاد چنين نوشت : به جانم قسم ! هيچ گاه جنايتى را مرتكب نشدهام و كسى كه ظلم و جنايتى را مرتكب نشده است ، چرا عذر خواهى كند . شما نبايد به گفتار سخن چينان كه از دروغ و دشمنى گفته شده است ، گوش دهيد . خدا را ، خدا را گواه مىگيرم كه من از اين اتهامات به دور هستم . عقيدهء خالص من ، دوستى و محبت پيامبر صلى الله عليه و آله و عشق ورزيدن به كسانى است كه پيامبر را دوست دارند و ما دوستدار صحابهء همراهان پيامبر مىباشيم . فقه ، نحو ، تفسير ، اصول ، فقه ، اصول دين ، قرآن و حديث مرا مىشناسيد . سپس آزادى خويش را درخواست مىكند كه مورد موافقت قرار نمىگيرد .
عاقبت ، مجلس محاكمهء ايمان ، تقوا و فقاهت شيعى با حضور شاه و ابن جماعه ، قاضى القضاة -