خوئى ( قدس سرّه ) : بله در صورتى كه در وطن سابق شش ماه در ملك خودش ، هرچند ملكيت به شكل شراكت با غير باشد ، سكونت كند تا زمانى كه آن ملك در ملكيت زن باقى است ، نماز تمام و روزهاش هر وقت به آنجا رجوع نمايد ، صحيح مىباشد ، والله العالم .
تبريزى ( قدس سرّه ) : وطن شرعى به شكلى كه در سؤال ذكر شده ، در نزد ما صحيح نمىباشد و سكونت 6 ماه در وطن اصلى چنانچه در سؤال گفته شده ، فايدهاى ندارد ، بلكه بايد قصد توطن كند و يا اينكه قصد ماندن در آنجا را داشته ، به مدتى كه در آن مدت ديگر حكم مسافرت در آن شهر را نداشته باشد ، بلكه بنابر وطن شرعى فرض مسئله از موارد اعراض از وطن اتخاذى حساب نمىشود تا در آن ملكيت و بقاء شش ماه معتبر باشد .
سؤال ( 239 ) در صورتى كه مكلف از وطن خود قصد اعراض نموده ، ولى آن را عملى نكرده است مانند زن كه بعد از ازدواج از وطن خود مهاجرت نموده ، ولى با اجازهى شوهرش به محل اصلى خود تردد مىكند ، آيا اين قصد زوجه اعراض محسوب مىشود و در صورت صدق اعراض ، آيا اقامت 6 ماه در محل اصلى او كفايت براى صدق وطن اتخاذى مىكند ؟
خوئى ( قدس سرّه ) : به صرف قصد بودن با شوهر ، در وطن شوهر ، در صورتى كه به وطن اصلى خودش تردد دارد ، اعراض محقق نمىشود ، و اگر تردد هم نداشته باشد ، اعراض محقق نمىشود ، بلكه بايد زن قصد كند از وطن خود مهاجرت نموده و وطن اصلى خود را مانند ساير شهرهاى ديگر بداند و به نحو كلى مادامى كه قصد دارد ، اگر روزى وطن جديد را ترك كرده ، دوباره در وطن سابق خود زندگى نمايد ، اعراض از وطن سابق محقق نشده است .
سؤال ( 240 ) آيا زن تابع شوهر خود در وطن موقت او مانند وطن اصلى كه فعلًا در
احكام شرعى بانوان (فارسى) — صفحة 106
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص١٠٦