دوباره به نزد خانوادهام به نجف برمىگردم ، اين زن اكنون با شوهرش در كربلا زندگى مىكند ، آيا در اين مسئله اعراض از وطن اصلى كه نجف مىباشد ، محقق شده است و بايد در نجف نماز را شكسته بخواند ؟
خوئى ( قدس سرّه ) : اين مسئله دو صورت دارد : اگر خانمى مثل اين خانم در معرض طلاق و جدايى باشد ، به قصد زندگى در كربلا اعراض محقق نمىشود . ولى اگر طلاق و جدايى فرض بعيدى باشد ، اعراض از نجف محقق شده است ، والله العالم .
سؤال ( 228 ) زنى كه با مردى از اهالى بصره ازدواج نموده و وقتى كه وارد بصره شده ، در روزهاى اول نمازش را شكسته مىخوانده ، در حالى كه بايد مدتى بگذرد كه قصد توطن در بصره محقق شود ، ما از مقدار اين مدت سؤال كرده و مقدارش را نفهميديم . اكنون سؤال اين است كه به نظر شما مقدار اين مدت چقدر مىباشد ؟
خوئى ( قدس سرّه ) : در فرض سؤال : مدت معينى را براى قصد توطن مشخص نكردهايم و صدق توطن به حسب انگيزههاى انتقال به محلى مختلف مىباشد و اين امر موكول به عرف بوده و با رجوع به فهم عرفى معلوم مىگردد .
تبريزى ( قدس سرّه ) : اگر زن بداند كه با شوهرش در محل زندگى شوهر ، دايماً زندگى مىكند ، از زمانى كه وارد وطن شوهر مىشود ، وطن شوهر وطن او محسوب شده و نيازى به گذشت زمان نمىباشد .
سؤال ( 229 ) زنى از تهران با مردى از قم ازدواج نموده و زن در شهر شوهر خود زندگى مىكند . اين دو گاهى اوقات براى ديدن پدر و مادر زوجه و يا كارهاى ديگرى به تهران سفر مىكنند ، البته اين مسافرت به اندازهى ده روز نمىشود ، بلكه مجموع مسافرتهاى آنان به تهران در طول سال يك
احكام شرعى بانوان (فارسى) — صفحة 101
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص١٠١