( مسئله ) در صورتى كه از گفتهى پزشك گمان به ضرر روزه پيدا كرده و بترسد ، در اين صورت واجب است افطار نمايد .
و همچنين در صورتى كه پزشك حاذق و قابل اطمينان باشد و يقين به اشتباه او نداشته باشد ، به گفتهى او بايد افطار نمايد ، و در غير اين صورت گفتهى پزشك اعتبارى نداشته ، حتى اگر پزشك بگويد روزه ضررى براى مكلف ندارد ، ولى خود مكلف از روزه گرفتن بترسد ، روزه براى او واجب نمىباشد .
( مسئله ) اگر مريض قبل از زوال آفتاب از مرض بهبود يافته و حالش خوب شده و چيزى تناول نكرده باشد و نيت روزه نمايد ، روزهاش صحيح نيست ، ولى اگر امساك و خوددارى از مفطرات روزه در بقيهى روز نمايد ، اشكال ندارد و بنابر احتياط مستحب ، بقيهى روز را از مفطرات روزه امساك نمايد .
سؤال ( 86 ) در صورتى كه روزه براى مكلفى به خاطر ضرر آن جايز نباشد ، ولى پزشك به او دستور داده به خاطر آزمايشهايى كه بايد انجام گيرد در طول روز تا مغرب از خوردن و آشاميدن امساك نمايد . آيا مىتواند در اين صورت نيت روزه نمايد ؟
( بسمه تعالى ) : بله ، نيت روزه براى شخص مذكور جايز است ، بلكه بعيد نيست كه واجب باشد ، والله العالم .
احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 115
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص١١٥