تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 116

مساهمون:

ص١١٦
سؤال ( 87 ) شخص مريض با توجه به مرض ، روزه گرفته و روزه را بر خود ضررى نمىدانسته ، ولى بعد از گذشت مدتى معلوم گرديد كه روزه براى او ضرر داشته ، آيا روزه‌اش صحيح است يا باطل ؟ آيا روزه‌هايى را كه گرفته ، بايد دوباره قضا نمايد ؟ ( بسمه تعالى ) : روزه‌ى شخص مريض باطل است و در صورتى كه مريضى او تا ماه رمضان ديگر ادامه داشته باشد ، قضا نداشته و بايد فديه بدهد ، والله العالم . سؤال ( 88 ) شخص مريض با توجه به اينكه مىداند و يا گمان دارد كه روزه برايش ضرر دارد و مرض او را تشديد مىكند ، ولى او را به هلاكت نمىرساند ، اقدام به روزه گرفتن نموده و قصد قربت هم كرده است و يا به خاطر جهل به حكم و يا به خاطر اينكه فكر مىكرده ، ترك روزه براى مريض از جهت رخصت براى او بوده و او مخير است بين ادا و قضاى آن ، و يا اينكه روزه را رجاءً گرفته و به احتمال اينكه در واقع مطلوب باشد . آيا روزه‌اش صحيح مىباشد يا باطل است . با توجه به اينكه مىداند ، در واقع روزه براى او ضرر دارد ؟ ( بسمه تعالى ) : روزه‌ى مريضى كه روزه برايش ضرر دارد صحيح نبوده ، اگرچه با سختى متحمل ضرر باشد ، اما قضاى آن از مسايل گذشته معلوم گرديد ، والله العالم .