سؤال ( 89 ) در صورتى كه مكلف احتمال دهد كه روزه براى او ضرر داشته و از اين احتمال بترسد ، آيا روزه برايش واجب است ؟
( بسمه تعالى ) : در صورتى كه بترسد ، بر اثر روزه گرفتن مريض شود و يا اينكه مريضى او طولانى شود و يا اينكه روزه باعث ضعف شديد گردد به طورى كه مكلف قادر بر حركت كردن نباشد ؛ مانند دخترانى كه در اوايل بلوغ روزه مىگيرند ، در اين موارد روزه واجب نمىباشد .
اما در صورتى كه احتمال دهد به خاطر روزه گرفتن مبتلا به مسايلى شود كه براى هر روزه دارى متعارف است ؛ مانند گرسنگى و ضعف مختصرى كه براى هر روزه دارى حاصل مىشود و يا قدرت پيدا نكردن بر كارهايى سخت و دشوار ، در اين مورد حق افطار نداشته و بايد روزه بگيرد ، والله العالم .
سؤال ( 90 ) دايى من مريضى قند داشته و بر اثر آن چشمهاى خود را از دست داده و دست راستش قطع گرديده و توان روزه ندارد ، با توجه به اينكه شخص فقيرى مىباشد ، تكليف او چيست ؟
( بسمه تعالى ) : روزه و قضاى آن ، بر مريضى كه مرضش چند سال استمرار پيدا مىكند واجب نمىباشد ، بلكه واجب است براى هر روز فديه دهد و مقدار فديه در اين زمان كيلوگرم گندم مىباشدسؤال ( 750 گرم ) كه بايد به فقراء بدهد ، والله العالم .
احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 117
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص١١٧