1 - كسى كه به نماز عصر پرداخته ، و بعد متوجه گرديد كه نماز ظهر را نخوانده ، و يا وارد نماز عشا شده و در اثناى آن به يادش آمد كه نماز مغرب را نخوانده است ، در اينجا بايد نيّتش را به نماز قبلى برگرداند .
2 - كسى كه ، در اثناى نماز به يادش آمد كه نماز قضائى به گردن دارد . او نيز مىتواند نيّتش را به نماز قضا برگرداند ، به شرط اينكه اولًا وقت نماز ادا تنگ نباشد ، ثانيا از محل عدول نگذشته باشد ، در غير اين صورت بايد آن نماز را مطابق نيّت اوّليخود به پايان برساند .
تكبيرة الاحرام
ورود به نماز به وسيله تكبيرة الاحرام مىباشد و آن ركن است پس اگر كسى عمدا يا سهوا آن را نگفته باشد نمازش باطل است .
( مسأله 446 ) اگر كسى عمدا دوبار تكبيرة الاحرام بگويد نمازش باطل مىشود و بايد بار سوم نيز بگويد ، و اگر چهار بار بگويد باطل است بايد تكبير پنجم را نيز بگويد و همينطور با هر تكبير زوج باطل مىشود و با تكبير فرد صحيح مىگردد .
( مسأله 447 ) تكبيرة الاحرام عبارت است از گفتنِ « اللّهُ اكْبَر » و بايد آن را به عربى و به صورت صحيح تلفظ كند ، و در غير اين صورت كفايت نمىكند ، مگر اين كه از گفتن آن به عربى صحيح عاجز باشد كه خواهيم گفت .
( مسأله 448 ) در تكبيرة الاحرام بايد صداى تكبير آشكار باشد هرچند به اندازه كمى و نبايد به قدرى آهسته باشد كه جز خودش كسى آن را نشنود ، بلكه بايد در حدّى باشد كه اگر مانعى در ميان نبود خودش آن را مىشنيد و كمتر از آن كفايتنمىكند ، و اگر زبان و لبها را حركت دهد و هيچ صدايى از آن ظاهر نشود صحيح نيست .
( مسأله 449 ) اگر كسى در حال نماز براى توجّه دادن كسى جملهاى از قرائت و يا ذكر را بسيار بلند بگويد ، به شرط اين كه آن را به عنوان جزئى از نماز نگفته باشد مانعى ندارد ، چنان كه در نماز جماعت براى ياد آورى به امام جماعت روى مىدهد .