تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 418

مساهمون:

ص٤١٨
5 - شكار بايد در حرم مكه نباشد . 6 - شكارچى فرصت سربريدن پيدا نكند ، به اين معنى كه تا رسيدن شكارچى ، شكار جان باخته باشد ، و يا ديگر فرصت سربريدن نباشد . ( مسأله 2008 ) اگر شكارچى هنگامى به نزد شكار برسد كه براى سربريدن فرصت باشد ولى اقدام به اين كار نكند حرام مىشود . اگرچه اين كار به جهت همراه نداشتن چاقو باشد . ( مسأله 2009 ) اگر هنگامى برسد كه شكار هنوز زنده است ، ولى چاقو همراه نداشته باشد ، اگر سگ را تشويق كند كه يك بار ديگر حمله كند و از پاى درآورد ، حلال مىشود . ( مسأله 2010 ) اگر شكارچى هنگامى برسد كه سرش را ببرد همين كه حيوان قسمتى از بدنش چون دست ، گوش ، چشم يا دمش را حركت بدهد ، كفايت مىكند . ( مسأله 2011 ) هر حيوان قابل تذكيه به وسيله اسلحه اگر شكار شود ، حلال مىشود ، و اگر حرام گوشت باشد با شكار ، پوستش پاك مىشود و مىتوان از آن بهره جست . ( مسأله 2012 ) به وسيله سگ فقط حيوان حلال گوشت حلال مىشود ، امّا حيوان حرام گوشت - مانند روباه - اگر چه به وسيله سگ شكار شود ، حلال نمىشود .

دوم : شكار حيوانى كه خون جهنده ندارد

( مسأله 2013 ) تذكيه ماهى صيد آن است ، و صيد آن به اين است كه به صورت زنده از آب بيرون آورده شود . ( مسأله 2014 ) اگر ماهى در آب بميرد خوردنش حرام است و همچنين اگر