( مسأله 1659 ) اگرچه ارتداد موجب بطلان عقد نكاح است ، ولى موجب حرمت ابدى نمىشود و از نكاح مجدد مانع نمىشود ، نه در مورد زن و نه در مورد مرد . پس اگر شخص مرتد در ارتداد خود باقى بماند ، حكم دينى كه برگزيده بر او جاريمىشود ، و اگر به اسلام بازگردد ، مىتواند با عقد جديد با همسر قبلى خود ازدواج نمايد ، خواه ارتداد فطرى باشد يا ارتداد ملّى .
( مسأله 1660 ) اگر دو زوج كافر همزمان مسلمان شوند ، بر نكاح خود باقى مىمانند .
( مسأله 1661 ) دو زوج كافر كه عقد بسته بودند و مراسم زناشوئى در ميان آنها حاصل نشده بود ، اگر يكى از آنها مسلمان شود ، عقدشان باطل مىشود .
( مسأله 1662 ) دو زوج كافر كه مراسم زناشوئى در ميانشان انجام يافته اگر يكى از آنها مسلمان شود ، منتظر مىماند ، اگر آن يكى هم در مدّت عدّه طلاق به آيين اسلام مشرّف شود ، بر نكاح خود باقى مىماند . ولى اگر تا پايان مدّت عدّه مسلماننشود ، ازدواجشان باطل مىشود .
( مسأله 1663 ) از فرض بالا استثنا مىشود صورتى كه مرد مسلمان شود و زن يهودى يا مسيحى باشد ، در اينجا عقد نكاح باطل نمىشود ، خواه زناشوئى انجام يافته باشد يا نه ، خواه زن نيز در مدّت عدّه طلاق اسلام بياورد و يا بر كفر خود باقيبماند .
( مسأله 1664 ) شايسته است كه مرد مؤمن با زن مؤمنه ازدواج كند ، و ازدواج كردن با زن سنّى غير مستضعف مكروه است .
( مسأله 1665 ) ازدواج زن با ايمان با مرد غير مستضعف از اهل خلاف ( غير شيعه ) كراهت بيشترى دارد .
( مسأله 1666 ) ازدواج كردن مرد يا زن شيعه با اهل خلاف ، اگر ترس گمراه شدن در بين باشد ، حرام است ، ولى عقدشان باطل نيست .
( مسأله 1667 ) بنابر احتياط واجب بايد از ازدواج با مرد يا زن ناصبى پرهيز شود .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 350
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣٥٠