( مسأله 1327 ) قرض دادن « مِثلىها » يعنى چيزهايى كه افراد آن شبيه يكديگر هستند و از قيمت يكسان برخوردار هستند ، مانعى ندارد . مانند سكههاى طلا ، نقره ، حبوبات ، اسكناس ، اجناس يك كارخانه با يك مارك ، و امثال آنها .
( مسأله 1328 ) قرض دادن اشياء « قيمى » يعنى چيزهايى كه قيمت واحد آنها يكسان نيست ، مانند : دامها ، طيور ، لباسها ، وسائل دستى ، فرشهاى دستباف و امثال آنها ، اگر تفاوت قيمت آنها زياد نباشد و مشابه آنها در جنس و قيمت به راحتى پيداشود ، قرض دادن آنها نيز مانعى ندارد .
( مسأله 1329 ) واجب است كه قرض گيرنده به هنگام گرفتن قرض نيت كند كه آن را پرداخت خواهد نمود . و همين كار موجب مىشود كه خداوند يارى فرمايد و قرضش را زود ادا نمايد و اگر تصميم بگيرد كه قرضش را پرداخت نكند هماننددزد مىباشد .
( مسأله 1330 ) اگر قرض دهنده شرط كند كه چيزى اضافه بگيرد ربا و حرام است .
( مسأله 1331 ) در قرض ، ربا مطلقا حرام است ، خواه وزنى و پيمانهاى باشد يا نه .
( مسأله 1332 ) در قرض شرط هر گونه زيادتى حرام است ، چه عين باشد ، يا منفعت ، يا صفت و يا غير آن . چنان كه در ( مسأله بعدى مثال زده مىشود .
( مسأله 1333 ) همه مثالهاى زير حرام و ربا مىباشد :
1 - قرض دهنده شرط كند كه علاوه بر اداى قرض مثلًا لباسى را به او بدهند .
2 - قرض دهنده شرط كند كه علاوه بر اداى قرض مثلًا به مدّت يك ماه در خانه او بنشيند .
3 - قرض دهنده شرط كند كه علاوه بر اداى قرض مثلًا براى مسافرتى از اسب يا ماشين او استفاده كند .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 276
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٧٦