نيّت كند ، باطل مىشود .
( مسأله 763 ) كسى كه نمىداند ماه رمضان وارد شده ، يا فراموش كرده ، پس روزه ديگرى چون قضا ، كفّاره يا مستحبّى نيّت كند ، بعد معلوم شود كه ماه رمضان وارد شده ، از ماه رمضان واقع مىشود .
( مسأله 764 ) وقت نيّت در روزه معيّن ، مثل روزه ماه رمضان و روزه نذر معيّن ، هنگام طلوع فجر يا پيش از آن است ، اگر چه در خواب باشد ، به شرط اين كه پيش از خواب تصميم روزه گرفتن را داشته باشد . و اگر نيّت را از طلوع فجر بهتأخير بيندازد ، بنابر احتياط واجب روزهاش صحيح نيست ولى بايد تا آخر روز امساك نمايد .
( مسأله 765 ) كسى كه نمىداند ماه رمضان وارد شده و يا فراموش كرده ، تا ظهر شرعى وقت نيّت كردنش ادامه دارد .
( مسأله 766 ) وقت نيّت در روزه واجب غير معيّن ، مانند قضا و كفّاره ، تا ظهر ادامه دارد ، پس اگر بعد از ظهر بخواهد نيّت كند ، بنابر احتياط واجب روزهاش صحيح نيست .
( مسأله 767 ) وقت نيّت در روزه مستحبّى تا لحظاتى پيش از مغرب كه بتواند در آن نيّت كند ، ادامه دارد .
( مسأله 768 ) در روزى كه معلوم نيست روز آخر شعبان است يا اوّل رمضان ، اگر به عنوان ماه رمضان روزه بگيرد ، روزهاش باطل است ، اگر چه بعدا معلوم شود كه از ماه رمضان بوده است . ولى اگر به عنوان آخر شعبان روزه مستحبى و يا قضانيّت كند ، بعدا معلوم شود كه ماه رمضان بوده ، روزهاش صحيح است و از ماه رمضان محسوب مىشود .
3 - پاك بودن از حيض و نفاس
( مسأله 769 ) روزهدار بايد در همه لحظات روز از حيض و نفاس پاك باشد ، پس اگر فقط چند لحظه به مغرب مانده حيض يا نفاس ببيند ، روزهاش باطل مىشود .
4 - مسافر نبودن