( مسأله 770 ) مسافرى كه نمازش شكسته مىشود ، نمىتواند روزه بگيرد .
( مسأله 771 ) در چند مورد روزه مسافر صحيح است :
1 ) مسافرى كه جاهل به مسأله باشد و نداند كه روزه مسافر صحيح نيست .
2 ) روزه نذرى كه مشروط به سفر باشد ، مثلًا نذر كند كه اگر روز دحوالأرض را موفق به زيارت باشد در آنجا روزه بگيرد .
3 ) روزه نذرى كه به صورت اعمّ از سفر و حضر باشد ، مثلًا نذر كند كه روز نيمه شعبان را چه در سفر باشد يا در حضر ، روزه بگيرد .
4 ) سه روز از ده روز روزه بدل قربانى ، كه در مكه معظمه بگيرد .
5 ) سه روز روزه براى برآورده شدن حاجت ، كه روزهاى چهارشنبه ، پنجشنبه و جمعه ، در ضمن عمل خاصّى در مدينه منوّره گرفته مىشود .
( مسأله 772 ) مسافر نمىتواند روزه مستحبّى بگيرد ، مگر سه روز روزه حاجت در مدينه منوّره ، كه در مسأله بالا گفته شد .
( مسأله 773 ) كسى كه در ماه رمضان قصد سفر دارد ، پيش از رسيدن به حدّ ترخّص نمىتواند روزهاش را بشكند و اگر عمدا با توجه به حرام بودن آن ، پيش از حدّ ترخص آن را بشكند ، قضا و كفّاره بر او واجب مىشود .
( مسأله 774 ) روزهدارى كه بعد از ظهر مسافرت كند ، حتما بايد بر روزهاش باقى باشد ، خواه از شب قصد سفر داشته يا نه ؟
( مسأله 775 ) مسافر اگر پيش از ظهر به وطنش برگردد ، اگر در راه چيزى كه روزه را باطل مىكند ، انجام نداده باشد ، بايد نيّت روزه كند و آن روز را روزه بگيرد .
5 - بيمار نبودن
( مسأله 776 ) شخص مريضى كه روزه به او زيان مىرساند و يا شخص سالمى كه روزه او را مريض مىكند ، نمىتواند روزه بگيرد .
( مسأله 777 ) ضعف موقّت ، اگر چه شديد هم باشد ، مريضى به شمار نمىآيد ،
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 151
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٥١