احكام مسافر
( مسأله 711 ) روزه گرفتن مسافر بجز در موارد استثنائى كه بيان خواهد شد صحيح نيست .
( مسأله 712 ) اگر كسى به خيال اين كه روزه گرفتن مسافر صحيح است روزه بگيرد ، روزهاش صحيح است ، ولى اگر فراموش كند و روزه بگيرد باطل است .
( مسأله 713 ) مسافرى كه وظيفهاش نماز شكسته است ، اگر عمدا تمام بخواند ، نمازش باطل مىشود و اگر عمدى نباشد چند صورت دارد :
1 ) كسى كه اصلًا نمىدانست كه مسافر بايد نمازش را شكسته بخواند ، نمازى كه خوانده صحيح است .
2 ) كسى كه مىدانست كه مسافر بايد نمازش را شكسته بخواند ، ولى خيال مىكرد كه مسير او تا مقصد كمتر از مسافت شرعى است و يا خيال مىكرد كه هر فرسخ مثلًا 10 كيلومتر است ، بنابر احتياط واجب بايد نمازها را اعاده و يا قضا نمايد .
3 ) كسى كه فراموش كرده كه در مسافرت است و يا فراموش كرده كه بايد مسافر نمازش را شكسته بخواند ، اگر پس از خروج وقت يادش بيايد نمازى كه خوانده صحيح است و قضا ندارد ، ولى اگر در داخل وقت يادش بيايد بايد اعاده كند ، و اگراعاده نكند بايد قضاى آن را به جا آورد .
4 ) نماز را به نيّت دو ركعتى شروع كند و اشتباها چهار ركعت بخواند ، در اين صورت بنابر احتياط واجب بايد آن را اعاده كند و اگر وقت گذشته قضا نمايد .
( مسأله 714 ) مسافرى كه قصد اقامت كرده و يا كثيرالسّفر مىباشد و وظيفهاش اين است كه نمازش را تمام بخواند ، اگر شكسته بخواند نمازش باطل است و بايد آن را اعاده و يا قضا نمايد ، مگر اينكه جاهل به مسأله باشد و نمىدانست كه اگركسى قصد ده روز كند بايد نماز را تمام بخواند ، و نمازش را شكسته خوانده ،