( مسأله 676 ) اگر مسافر تصميم دارد كه پيش از رسيدن به مسافت شرعى در محلّى ده روز اقامت كند و يا مردّد است كه در آن منزل ده روز بماند يا نه ؟ نمازش شكسته نمىشود .
5 ) حرام نبودن سفر
( مسأله 677 ) در سفر حرام ، چه اصل سفر حرام باشد ، مانند زنى كه از خانه شوهرش بدون اجازه او خارج شود ، يا انگيزه سفر حرام باشد ، مانند مسافرت براى دزدى يا ريختن خون حرام ، نمازش قصر نمىشود .
( مسأله 678 ) كسى كه به فرمان ستمگر صاحب منصبى مسافرت مىكند ، در سفرى كه از لوازم پيروى او باشد ، نمازش تمام است ، چه فرستاده او باشد يا او را همراهى كند .
( مسأله 679 ) مسافرى كه براى شكار سفر مىكند ، اگر اين كار براى تهيّه هزينه زندگى باشد نمازش شكسته است و اگر براى سرگرمى و خوشگذرانى باشد ، سفرش حرام است و بايد نمازش را تمام بخواند و روزهاش را بگيرد . امّا خود شكاركردن ظاهرا مانعى ندارد .
6 ) كثيرالسّفر نباشد
( مسأله 680 ) رانندهاى كه در مسير معيّنى كار مىكرد ، اگر به مقصد ديگرى براى زيارت ، سياحت ، معالجه و امثال آنها مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
( مسأله 681 ) كسى كه كارش رانندگى است اگر وسيله نقليهاش را در شهرى براى تعمير مىگذارد و با وسيله ديگرى به وطن خود مىرود ، بايد نمازش را شكسته بخواند .
( مسأله 682 ) كسى كه سفر را براى خود شغل انتخاب مىكند ، مانند راننده و ناخدا ، از اوّلين سفر خود نمازش را بايد تمام بخواند و نيازى به تكرار مسافرت نيست ، تا حكم كثيرالسّفر بر او جارى شود .