شك در ركعتهاى نماز
( مسأله 639 ) اگر نمازگزار در اثناى نماز در تعداد ركعتهاى آن شك كند ، اگر به يكى از دو طرف آن ظنّ پيدا كند - هرچند بعد از تأمّل - بايد به ظنّ خود عمل كند و اگر به هيچ طرف ظن پيدا نكند ، اگر در نماز دو ركعتى يا سه ركعتى و يا در ركعتهاياوّل و دوّم نماز چهار ركعتى باشد ، نمازش باطل است ، بايد از سر بگيرد .
( مسأله 640 ) اگر نمازگزار در يك نماز چهار ركعتى بعد از اكمال ركعت دوّم يعنى پس از اتمام ذكر واجب سجده دوّم از ركعت دوّم ، در تعداد ركعتهاى نماز شك كند ، در پنج صورت نماز او صحيح است :
اوّل : شك بين دو و سه
( مسأله 641 ) اگر نمازگزار پس از تمام شدن ذكر واجب سجده دوّم ، شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ؟ بايد بنا بگذارد كه سه ركعت خوانده است ، پس برمىخيزد و يك ركعت ديگر مىخواند و نماز را تمام مىكند ، پس از سلام نماز ، دوركعت نماز احتياط را مىخواند ، تا اگر كمبودى در نماز بوده با آن جبران شود .
( مسأله 642 ) بنابر احتياط واجب بايد نماز احتياط بعد از نماز بدون فاصله و بدون اين كه يكى از مبطلات نماز را انجام داده باشد ، به جا آورده شود .
( مسأله 643 ) بنابر احتياط واجب در شك بين دو و سه ، بايد نماز احتياط را يك ركعت ايستاده به جا آورد و آن را فقط با حمد بدون سوره به صورت آهسته بخواند ، سپس ركوع ، سجده ، تشهد و سلام آن را به جا آورد .
دوّم : شك بين سه و چهار
( مسأله 644 ) نمازگزار در هر حالى كه باشد ، اگر شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، بايد بنا بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند ، سپس نماز احتياط به جا آورد .
( مسأله 645 ) در مورد شك بين سه و چهار بايد يك ركعت ايستاده و يا