كامل شود ، امام به ركوع برود به مقدارى كه خوانده اكتفاء مىكند و همراه امام به ركوعمىرود و مىتواند كه آن را تمام كرده در سجده به امام ملحق شود .
( مسأله 620 ) كسى كه از امام عقب مانده اگر تشهّد با او مصادف شود ، مثل كسى كه در ركعت سوم وارد جماعت شده و تشهّد اوّل او با تشهد دوّم امام مصادف مىشود ، همراه او مىنشيند و تشهّد مىگويد ، سپس به نماز خود ادامه مىدهد .
( مسأله 621 ) كسى كه در ركعت دوّم به نماز جماعت پيوسته ، هنگامى كه امام براى تشهّد مىنشيند مىتواند برخيزد و از جماعت منفصل شود و مىتواند كه بر اقتداى خود باقى بماند و در حال « تجافى » مشغول ذكر باشد و يا به تبعيت از امام تشهّدبخواند ، سپس همراه امام برخيزد و حمد و سورهاش را بخواند و هنگامى كه امام براى ركعت چهارم برمىخيزد او بايد بنشيند و تشهّد بگويد و برخيزد و به امام برسد .
( مسأله 622 ) مأموم در نماز جماعت هر كجا وظيفهاش خواندن حمد و سوره و تسبيحات اربعه باشد و يا آنها را به عنوان مستحبى بخواند ، بايد آهسته بخواند .
( مسأله 623 ) مأموم نبايد در افعال بر امام پيشى بگيرد و نبايد به قدرى عقب بماند كه عرفا متابعت حساب نشود ، و مىتواند همزمان با او افعال را انجام بدهد ، اگر چه بهتر آن است كه اندكى بعد از او انجام دهد .
( مسأله 624 ) در تكبيرهالاحرام حتما بايد مأموم بر امام پيشى نگيرد و حتما بايد همزمان با او نگويد ، بلكه بايد صبر كند تا امام تكبيرهالاحرام را بگويد و از آن فارغ شود ، سپس مأموم به آن شروع كند .
( مسأله 625 ) به جز تكبيرهالاحرام در ديگر اقوال نماز ، از حمد و سوره و تسبيحات اربعه و اذكار ، پيروى از امام واجب نيست ، بلكه مىتواند از امام پيشى بگيرد و يا همزمان با او بگويد .
( مسأله 626 ) اگر كسى در ركوع و يا در سجده و يا در برخاستن از آنها سهوا از امام پيشى بگيرد ، بايد برگردد و به امام ملحق شود و اگر اين كار موجب زيادتى ركوع و سجده شود مانعى ندارد و اگر برنگردد بلكه منتظر بماند تا امام به او برسد ،
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 124
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٢٤