بايد وظيفه شك را رها كرده ، به وظيفه يقين يا ظنّ خود عمل كند .
( مسأله 651 ) اگر نمازگزار در تعداد ركعتهاى نماز به ظن خود عمل كند و بر آن مبنا نمازش را به پايان برساند و بعد از فراغت از نمازش ظنّش بر طرف شود و دچار شك و ترديد شود ، نمازش صحيح است و به شك خود اعتنا نمىكند .
( مسأله 652 ) در پنج موردى كه گفتيم مىتوان شك در تعداد ركعتهاى نماز را تصحيح كرد ، تصحيح آنها واجب نيست ، بلكه مىتوان نماز را با انجام دادن يكى از مبطلات نماز به هم زد و از سر گرفت .
( مسأله 653 ) اگر نمازگزار در تعداد ركعتهاى نماز شك كند و مطابق وظيفهاش نماز را به پايان برساند ، بنابر احتياط واجب ، حتما بايد نماز احتياط را به جا آورد و از سر گرفتن نماز كفايت نمىكند .
سجده سهو و قضاى اجزاى فراموش شده
( مسأله 654 ) اگر نمازگزار يك سجده از سجدههاى نماز را فراموش كند و بعد از ركوع بعدى متوجّه شود ، بايد بعد از نماز آن سجده را قضا كند ، سپس دو سجده سهو به جا آورد .
( مسأله 655 ) اگر كسى تشهّد آخر نماز را فراموش كند و بعد از سلام يادش بيايد ، بايد آن تشهّد را قضا كند ، سپس دو سجده سهو به جا آورد .
( مسأله 656 ) اگر نمازگزار قسمتى از تشهّد آخر نماز را فراموش كند و بعد از سلام متوجّه شود ، بنابر احتياط واجب بايد آن را قضا كند ، سپس دو سجده سهو به جا آورد .
( مسأله 657 ) اگر نمازگزار تشهّد اوّل نماز را فراموش كند و پس از ركوع متوجّه شود ، بعد از نماز بايد دو سجده سهو به جا آورد و قضاى آن لازم نيست ، همچنين است بنابر احتياط واجب اگر قسمتى از آن را فراموش كرده باشد .