4 ) حدّ شرعى - از روى استحقاق - در حق او اجراء نشده باشد .
5 ) اگر در ميان مأمومين ، شخصى آشنا به مسائل شرعى هست ، امام جماعت نبايد شخص غير آشنا به احكام دين باشد .
6 ) بالغ باشد ، پس امامت كودك بنابر احتياط واجب مطلقا جايز نيست .
7 ) اگر در ميان مأمومين مرد هست ، امام جماعت بايد مرد باشد ، ولى امامت زن بر زنها جايز است .
8 ) اگر مأموم حمد و سورهاش را به طور صحيح ادا كند ، بنابر احتياط واجب در دو ركعت اوّلى از نمازهاى جهرى ( كه حمد و سوره بلند خوانده مىشود ) بايد قرائت امام صحيح باشد .
9 ) عدالت و آن عبارت از پاى بندى شديد انسان به احكام دين است كه موجب اجتناب از گناهان كبيره باشد .
( مسأله 610 ) شخص عادل جز در حالات استثنائى به گناه آلوده نمىشود و اگر در موردى در اثر غلبه شهوت و غضب مرتكب گناهى شد فورا نادم شده و توبه مىكند .
( مسأله 611 ) گناهان كبيره ، گناهانى است كه خداوند متعال براى آنها وعده آتش داده است و آنها بسيار هستند ، در بخش امر به معروف و نهى از منكر به برخى از آنها اشاره خواهيم كرد .
( مسأله 612 ) پشت سر كسى كه عدالتش مشكوك باشد نمىتوان نماز خواند ، بلكه بايد به يكى از دو راه زير عدالت او محرز شود :
1 - دو نفر عادل كه با او ارتباط نزديك داشته باشند و از ميزان ديانت و عدالت او آگاه باشند ، بر عدالت او گواهى بدهند . به شرط اين كه گواهى دادن مستند به حدس و گمان نباشد ، بلكه از روى مشاهدات عينى يا قرائنى باشد كه در حدّ مشاهده عينى است .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 122
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٢٢