مالك ، يا وكيل و يا ولى او امكان پذير نباشد ، اگر لقطه از اجناسى باشد كه خودش مصرف مىشود ، مانند خوراك و پوشاك ، و بدانيم كه مالك راضى هست از اينكه آنها را به مستمندان بدهيم تا بخورند و بپوشند ، همان كار را انجام ميدهيم . و در اين فرض نمى توانيم آنها را فروخته ، پولش را صدقه بدهيم .
( مسألهء 3621 ) در موارد ديگر اگر بتوانيم از مالك نظر خواهى كنيم و مطابق نظرش رفتار كنيم ، بايد همان كار را انجام دهيم و اگر ممكن نباشد ، بايد آن را براى رسيدن به دست مالك محافظت كنيم ، اگرچه زمان به درازا كشد . ولى اگر از رسيدن آن به دست مالك يا ورثهء او مأيوس شويم ، بايد به حاكم شرع مراجعه كنيم تا كيفيت تصرّف در آن را از جانب مالك او تعيين كند .
( مسألهء 3622 ) اگر لقطه از چيزى هايى باشد كه با گذشت زمان فاسد مىشود ، مانند سبزيجات و ميوه جات ، بايد كسى كه آن را برداشته ، قيمت كند و قيمتش را به عهده بگيرد ، آنگاه پول آن جانشين لقطه مىشود در احكام ياد شده .
( مسألهء 3623 ) در مورد اموال موجود در خانه هاى مسكونى ، به اهل خانه مراجعه مىشود ، اگر آنها ادعا كردند كه مال آنهاست ، يا گفتند كه مال فلانى است ، يا گفتند كه مال ما نيست و يا مال فلانى نيست ، گفتهء آنها پذيرفته مىشود ، ولى اگر اظهار كردند كه اطلاعى ندارند ، پس اگر در آن خانه جز اهل خانه رفت و آمد نمى كنند ، حكم مىشود كه مال آنهاست . همچنين است اگر در قسمتى از خانه يافت شود كه جز اهل خانه به آن قسمت رفت و آمد نمى كنند .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 762
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٦٢