( مسألهء 3578 ) اگر شخص بالغ و عاقل بچّهاى را از سرِ راه بر دارد ، بر او ولايت پيدا مىكند و بايد در نگهدارى و سرپرستى آن تلاش كند .
( مسألهء 3579 ) كسى كه بچهء سرِ راهى را برميدارد بايد به مقدار متعارف از ولى او جستجو كند ، تا هنگامى كه نوميد شود . مگر اينكه معلوم شود كه ولى او ، او را بر سر راه نهاده است ، در اين صورت ولايتش ساقط مىشود و جستجو كردن از او لازم نمى باشد مشروط بر اين كه بر دارنده بچه ، بالغ و عاقل باشد ، امّا برداشتن كودك و ديوانه اثرى ندارد .
( مسألهء 3580 ) اگر همراه بچهء سر راهى مالى باشد ، آن مال تا قرينهاى بر خلاف نباشد ، محكوم است به اينكه مالِ آن بچّه است و ولى بچّه آن را همراه بچّه قرار داده كه هر كس بچه را بردارد ، آن را بر بچّه انفاق كند . و لذا ميتوان آن را در نفقهء بچّه هزينه كرد .
( مسألهء 3581 ) اگر مشخّص باشد كه بچّه را عمداً بر سرِ راه نگذاشتهاند ، بلكه افتاده ، يا گمشده ، و يا كسى به زور از دست آنها گرفته و رها كرده است ، در اين صورت اگر پولى همراه بچّه باشد در حكم مجهولالمالك مىباشد .
( مسألهء 3582 ) اگر راهى باشد كه نفقهء بچّه تأمين شود ، مثل اينكه همراه او مالى باشد كه حكم شود كه مال بچّه است ، يا شخصى تبرعاً نفقهء او را پرداخت كند ، يا از حقوق شرعيه پرداخت شود ، و يا بتواند كارى انجام دهد كه از اجرت آن زندگياش بگذرد ، هر كدام از اينها ميسّر شود مانعى ندارد ، در غير اين صورت كسى كه او را پيدا كرده بايد نفقهاش را بپردازد .
( مسألهء 3583 ) كسى كه نفقهء بچهء سر راهى را هزينه مىكند ، اگر قصد تبرّع داشته باشد ، نمى تواند آن را بعد مطالبه كند ، ولى اگر قصد تبرّع
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 752
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٥٢