( مسألهء 3424 ) به طورى كه در مسألهء 3403 يادآور شديم منحصراً نذرى واجبالوفا مىباشد كه براى خداوند متعال باشد ، و لذا در مسألهء فوق نيز شرط انعقاد نذر آن است كه آن را براى خدا نذر كرده باشد .
( مسألهء 3425 ) شخص اگر بيمارى خودش را در مقابل مال معيّنى از خداوند بخرد ، پس از بهبودى بر آن مال حكم سهم امام ( عليه السلام ) جارى مىشود ، پس بايد آن را به حاكم شرع بدهد ، حاكم شرع نيز بنابر احتياط واجب بايد آن را به فقرا ، مساكين و ابناء سبيل ( در راه ماندگان ) صرف نمايد .
( مسألهء 3426 ) كفّاره در صورت مخالفت عمدى واجب مىشود ، پس اگر مخالفت عمدى نباشد ، كفّاره واجب نمى شود ، كفّاره فقط موجب منحل شدن عهد و نذر و سوگند است .
( مسألهء 3427 ) پيش از مخالفت با نذر ، عهد و سوگند ، كفّاره دادن مشروعيّت ندارد و موجب انحلال و جواز مخالفت با آنها نمى شود .
* * * تذكر :
آنچه در مورد « قسم » بيان نموديم ، در مورد سوگندى است كه در رديف عهد و نذر است و شخص ميخواهد به وسيلهء آن چيزى را بر خودش واجب و الزامى سازد ، يا بر مقدار التزام و پاى بندى خود بيفزايد ، ولى در موارد زيادى صرفاً براى اينكه گفتارش را تأكيد كند و مورد اعتماد بودن گفتارش را اثبات كند ، قسم مىخورد ، اين نوع قسمها از مورد بحث ما بيرون است همچنين سوگندى كه در كشمكشها و مرافعات براى اثبات حقّى ياد مىشود نيز از بحث ما بيرون است .
( مسألهء 3428 ) سوگند خوردن در موردى كه راست باشد ، جايز ولى
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 717
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧١٧