( مسألهء 3354 ) ظهار فقط از طرف مرد واقع مىشود و اگر زن چنين تشبيه ناروائى را بر زبان براند ، شوهرش بر او حرام نمى شود .
( مسألهء 3355 ) صيغهء ظهار بايد به قصد تحريم رابطهء زناشويى با حفظ رشتهء زناشويى باشد ، پس اگر آن را به عنوان كنايه از طلاق بر زبان جارى كند ، نه طلاق واقع مىشود و نه ظهار . و اگر آن را به عنوان تهديد زن به دورى ، نه به قصد تحريم بگويد ، اثرى بر آن مترتّب نمى شود .
( مسألهء 3356 ) ظهار آنست كه مردى به قصد تحريم همسرش بر خويشتن بگويد : « أنتِ على كظهرِ امّى » . و يا هر تعبيرى كه اين تشبيه را برساند ، مثلًا بگويد : « أنتِ على ظهرُ امّى » ، « أنتِ منّى كظهرِ امّى » ، « أنتِ حرامٌ على كظهرِ امّى » و يا هر تعبير ديگرى كه اين مفهوم را ادا كند . و يا به جاى « أنتِ » : « هِى » يا « فُلانةُ » بگويد .
( مسألهء 3357 ) در ظهار اگر به جاى مادر ، خواهر ، عمّه ، خاله و يا هر عنوان ديگرى كه به وسيلهء نسبى ، سببى يا شيرى بر او حرامست ، بر زبان بياورد ، ظهار واقع مىشود .
( مسألهء 3358 ) در ظهار حتماً بايد عنوان محرميّت بر زبان جارى شود مانند مادر ، خواهر و امثال آنها و اگر به جاى عنوان ، نام يكى از محارم خود را بر زبان آورد ، مثلًا بگويد : « أنتِ على كظهرِ هندٍ » و هند نام مادر و يا خواهرش باشد ، ظهار محقّق نمى شود .
( مسألهء 3359 ) اگر به جاى « ظَهر » عنوان ديگرى بر زبان جارى كند ، مثلًا او را به دست ، پا ، يا هر عضو ديگرى از اعضاى مادرش تشبيه كند ، و يا به خود او تشبيه كند ، مثلًا بگويد : « أنتِ على كَأُمّى » ظهار واقع مىشود .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 701
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٠١