و نيازى به آوردن واژهء طلاق نيست ، اگرچه بهتر است كه در همهء تعبيرهاى فوق پس از تحقق يافتن خلع و مبارات صيغهء طلاق را جارى كرده بگويد : « أنتِ طالقٌ » يا « فلانةُ طالقٌ » .
( مسألهء 3350 ) به هنگام انشاء هر يك از صيغه هاى ياد شده بايد شرايط طلاق موجود باشد ، مثلًا حتماً بايد دو شاهد عادل حضور داشته باشند و زن در حال پاكى باشد و در آن دوران پاكى رابطهء زناشوئى رخ نداده باشد . به تفصيلى كه در مسألهء 3219 تا 3234 بيان گرديد .
( مسألهء 3351 ) در طلاق خلع و مبارات ، مباشرت زن و شوهر شرط نيست ، بلكه وكيل زن ميتواند از طرف او بذل را انجام داده ، درخواست طلاق نمايد و وكيل مرد از طرف او صيغهء طلاق را جارى سازد .
( مسألهء 3352 ) در طلاق خلع و مبارات تا هنگامى كه زن در حال عدّه است ، ميتواند به دو شرط از بخشش خود برگردد :
شرط اوّل اينكه : آن مال در دست شوهر باقى باشد ، پس اگر آن به وسيلهء فروش ، هبه ، وقف و امثال آنها از دست او بيرون رفته باشد ، ديگر زمينهء بازگشت از بين رفته است . و اين در صورتى است كه مال مورد بخشش عين خارجى باشد ، مثل لباس و فرش و ظرف مشخّص ، ولى اگر كلى باشد ، مثلًا مقدارى پول باشد و شوهر آن را خرج كرده باشد آيا موظف است كه به آن مقدار پول ديگرى به او بپردازد ؟ محلّ اشكال است ، بنابر احتياط واجب لازم است احتياط ترك نشود .
شرط دوّم اينكه : راه بازگشت مرد به زناشوئى مجدّد باز باشد و براى اين كار دو شرط هست :
1 - زن در شرايطى باشد كه اگر چيزى نبخشيده بود طلاقش رجعى
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 698
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٦٩٨