مطالبهء طلاق نمايد ، او نيز مشمول بيان رسول اكرم ( صلى الله عليه وآله ) است كه در ذيل مسألهء فوق نقل گرديد .
( مسألهء 3343 ) اگر شوهر با فريب نفس و نيرنگ شيطان و يا تحت تأثير فرد ديگرى بر همسرش سخت بگيرد و او ناگزير شود چيزى را به او ببخشد و درخواست طلاق نمايد ، اين مال بر شوهر حلال نمى شود و طلاق خُلع يا مبارات تحقق نمى يابد ، مگر اينكه ناسازگارى آنها به حدّى برسد كه مجوّز طلاق خُلع و مبارات بشود ( به نحوى كه در مسألهء 3335 و 3338 گفته شد ) . و در هر صورت كسى كه مسبّب چنين رويدادى بشود ، مرتكب گناه بزرگى شده است .
( مسألهء 3344 ) مالى كه در اين طلاقها بذل مىشود بايد چيزى باشد كه شرعاً معامله كردن با آن جايز باشد ، از قبيل عين ، منفعت يا حق باشد ، نه از قبيل شراب و خوك .
( مسألهء 3345 ) مالى كه در مقابل طلاق بذل مىشود بايد معين باشد ، پس اگر بگويد : يكى از اين دو لباس ، يا هر چه را شوهر بعد بگويد بخشيدم ، كافى نيست . امّا اگر در واقع مشخص باشد ولى بيان نشود ، مانعى ندارد . مثل اينكه يك بسته پول را در دست بگيرد و مقدارش را نگويد و اظهار كند كه اين پول را بخشيدم ، كافى است .
( مسألهء 3346 ) مالى كه در مقابل طلاق بذل مىشود از نظر كم يا زياد بودن حدّ معينى ندارد ، جز اينكه در طلاق مبارات مشروط است بر اينكه از مقدار مهريه بيشتر نباشد .
( مسألهء 3347 ) آنچه زن ميبخشد بايد ملك خودش باشد و يا بر عهده بگيرد ، و نمى تواند مال ديگرى را بذل كند ، اگرچه او راضى باشد ،
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 696
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٦٩٦