( مسألهء 2926 ) صيغهء عقد به يكى از دو صورت زير امكان پذير است :
1 ) زن مثلًا بگويد : « زَوَّجْتُكَ نَفْسى بِمَهْرٍ كَذا » و مرد بگويد : « قَبِلْتُ هكَذا » و امثال آن .
2 ) مرد مثلًا بگويد : « تَزَوَّجْتُكِ بِمَهْرٍ كَذا » و زن بگويد : « قَبِلْتُ هكَذا » و امثال آن .
( مسألهء 2927 ) در عقد نكاح لازم نيست فقط از مشتقّات لفظ
« زواج » استفاده شود ، بلكه با مشتقّات واژهء « نكاح » و امثال آن نيز ميتواند عقد نكاح را جارى ساخت .
( مسألهء 2928 ) ثبت ازدواج در دفاتر اسناد رسمى و امضاى طرفين كفايت نمى كند و اثر ازدواج بر آن مترتّب نمى شود ، بلكه حتماً بايد صيغهء عقد در ميان آنها جارى شود .
( مسألهء 2929 ) سر دفترها و صاحبان محضر ، يا بايد هنگام ثبت ازدواج از طرفين وكالت بگيرند و عقد را جارى كنند و يا از آنها بخواهند كه قبل از ثبت در دفتر نسبت به اجراى عقد اقدام كنند .
( مسألهء 2930 ) پدر ، جدّ پدرى و جدّ او هر چه بالا رود ، نسبت به پسر و دخترى كه به سن تكليف نرسيدهاند ، ولايت دارند ، و مىتوانند آنها را شوهر دهند و يا داماد كنند . پس اگر آنها را تزويج كردند ، نافذ است و بعد از بلوغ حق رجوع ندارند .
( مسألهء 2931 ) پدر ، جدّ پدرى و جدّ او هر چه بالا برود ، نسبت به پسر و دخترى كه در ايّام كودكى ديوانه بودهاند و به سنّ تكليف رسيدهاند ، ولى هنوز ديوانه هستند ، نيز ولايت دارند ، و اگر آنها بعداً عاقل شوند حق رجوع ندارند .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 617
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٦١٧