( مسألهء 2912 ) رابطهء جنسى از دبر همسر مكروه است و اگر راضى نباشد جايز نيست .
( مسألهء 2913 ) در روابط زناشوئى بيرون ريختن منى مانعى ندارد ، البته اين رفتار نسبت به زن آزاده مكروه است ، مگر اينكه با او شرط كرده باشد ، بالخصوص اگر راضى نباشد ، به ويژه اگر انتظار حاملگى داشته باشد ، يا بچهاش را شير دهد ، مشروط بر اينكه زبان دراز ، تندخو و ترشرو نباشد .
( مسألهء 2914 ) جلوگيرى از باردارى اگر موقّتى باشد ، مانعى ندارد ، ولى اگر به عقيم شدن يكى از طرفين ( زن يا شوهر ) باشد ، بنابر احتياط واجب فقط در موردى جايز است كه باردارى پياپى ضرر جسمى داشته باشد .
( مسألهء 2915 ) اگر جلوگيرى از باردارى مستلزم آن باشد كه انسان عورتش را براى پزشك پديدار نمايد ، بايد اكتفا شود به موردى كه باردار شدن مستلزم حرج باشد و يا خود باردارى او را به مراجعه به دكتر نامحرم و كشف عورت براى او ناگزير سازد .
( مسألهء 2916 ) منظور از جلوگيرى در مسائل پيشين آن است كه انسان كارى كند كه نطفه منعقد نشود ، امّا پس از آنكه نطفه منعقد شد ، به هيچ وجه ساقط كردن آن جايز نيست ، اگرچه مدّت بسيار كوتاه باشد .
( مسألهء 2917 ) ناقص الخلقه بودن جنين ، بيمارى مادر ، در مشقت بودن مادر ، مشكلات اقتصادى و امثال آنها مجوّز سقط جنين نمى شود .
خداوند منّان در قرآن كريم ميفرمايد :
[ وَ لاتَقْتُلُوا أوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إمْلاقٍ ، نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إيّاكُمْ ] : « 1 » « فرزندانتان را از ترس تنگدستى نكشيد ، شما و آنها را ما روزى ميدهيم » .
هامش
( 1 ) سورهء اسراء ( 17 ) ، آيه 31 .