فصل دوم : احكام عقد نكاح و أولياى عقد
( مسألهء 2922 ) رابطهء زناشوئى در ميان زن و مرد فقط به يكى از دو صورت زير جايز مىشود :
1 ) ازدواج
2 ) سيطره بر كنيز
با توجّه به اينكه مسألهء كنيز در زمان ما مورد ابتلا نيست ، به بحث در پيرامون ازدواج بسنده ميكنيم .
( مسألهء 2923 ) ازدواج عقدى است كه ميان زن و مرد رابطهء ويژهاى را پديد ميآورد . و آن بر دو قسم است :
1 ) عقد دائم
2 ) عقد موقّت
( مسألهء 2924 ) در عقد دائم حتماً بايد صيغهء عقد خوانده شود ، و بدون تلفّظ به آن عقد حاصل نمى شود ، اگرچه به وسيلهء امضاى سند ازدواج و امثال آن پاى بندى خودش را به مضمون عقد اعلام كرده باشد . بلكه حتماً بايد به آن تلفّظ شود ، به هر زبانى كه باشد . و به اين وسيله از ديگر عقدها متمايز مىشود .
( مسألهء 2925 ) عقد عبارت از آن است كه صيغهء ايجاب توسط يكى از طرفين ، يا وكيل و يا ولى او خوانده شود ، سپس صيغهء قبول توسط طرف ديگر ، يا وكيل و يا ولى او خوانده شود .