( مسألهء 2720 ) هر نوع احسان و كمك مالى در پاداش و استحباب به صدقه ملحق مىشود ، از قبيل : برىء الذمّه ساختن بدهكار ، عاريه دادن كالا ، بذل طعام و لباس و امثال آنها ، اگرچه به صورت تمليك نباشد . و در اين صورت به ايجاب و قبول نياز نيست ، بلكه از ايقاعات مىباشد . و حكم هبه بر اينها جارى نمى شود ، بلكه ملحق به صدقه ميباشند .
( مسألهء 2721 ) هر نوع خدمت به خلق در حكم صدقه است اگرچه مالى نباشد ، چنان كه در حديث آمده است :
1 ) هر كار نيكى صدقه است .
2 ) دور كردن موجبات آزار و اذيّت از راه صدقه است .
3 ) انجام دادن نيكوكارى ها از مرگ پليد و شكست ذلّت بار جلوگيرى مىكند .
( مسألهء 2722 ) در صدقه قصد قربت شرط است ، در غير اين صورت آثار صدقه بر آن مترتّب نمى شود ، بلكه حكم هبه را پيدا مىكند .
( مسألهء 2723 ) صدقهء سيّد بر سيّد حلال است ، چه صدقهء واجبه باشد ، يا صدقهء مستحبى ، حتى زكات واجب . ولى زكات غير سيّد بر سيّد جايز نيست .
( مسألهء 2724 ) غير از زكات ديگر صدقات غير سيّد بر سيّد مانعى ندارد ، حتّى صدقات واجب ، مانند كفّارات حج ، روزه ، عهد ، نذر ، قسم و غيره .
( مسألهء 2725 ) صدقات مستحبى را غير سيّد ميتواند به سيّد بدهد ، مگر پولهاى ناچيزى كه به عنوان بلا گردان به فقرا ميدهند ، كه پذيرش آن براى سادات خالى از اشكال نيست ، زيرا كه در آن نوعى ذلّت و خوارى هست .
( مسألهء 2726 ) كسى كه ميخواهد صدقه به سيّد بدهد ، اولى اين است كه آن را به نيّت بخشش و هبه به او بدهد ، تا از طرفى او را محروم نكرده باشد و از طرفى او را تحقير نكرده باشد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 568
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٦٨