( مسألهء 2727 ) پس از آنكه صدقه به دست فقير رسيد ، پس گرفتن آن جايز نيست ، اگرچه بيگانه باشد ، و در آن تصرّف نكرده باشد . و اينجاست كه صدقه از هبه متمايز مىشود .
( مسألهء 2728 ) كسى كه فقير نيست نمى تواند صدقه را بپذيرد و اگر بگيرد آن را مالك نمى شود و ذمّهء پرداخت كننده برىء نمى شود ، اگر صدقهء واجبه باشد .
( مسألهء 2729 ) مستحب است به سائلى كه از وضع زندگياش مطلع نيستيم ، از باب احتياط كه شايد مستحق باشد ، صدقه داده شود . ولى اگر بى نياز باشد ، تصرّف در آن براى او جايز نيست .
( مسألهء 2730 ) صدقه دادن به ناصبى كه دشمن اهل بيت باشد ، جايز نيست ولى به غير آنها از فرق اسلامى و به كفار نيازمند مانعى ندارد .
( مسألهء 2731 ) صدقه دادن به شخص نيازمندى كه از عقيدهاش اطلاعى نداريم مانعى ندارد ، بالخصوص به زنان ، كودكان ، پير مردان و افراد بى نوايى كه در دل انسان نسبت به آنها رقّت و ترحّم پيدا مىشود . ولى بهتر اين است كه در اين مورد به حدّ اقل اكتفا شود .
( مسألهء 2732 ) كسى كه صدقهاى را به مستحق بفرستد و او قبول نكند و برگرداند ، نمى تواند آن را جزء مال خود قرار دهد ، بلكه بايد آن را در امور خيريه صرف كند و از قسم اول صدقه مىشود ، كه در ذيل مسألهء 2701 بيان گرديد .
( مسألهء 2733 ) توسعه بر خانواده ، به شرط اينكه به حدّ اسراف نرسد ، از صدقه دادن به ديگران افضل است .
( مسألهء 2734 ) اگر كسى امكاناتى دارد و آن را در امور خيريّه صرف
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 569
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٦٩