( مسألهء 2619 ) در هيچيك از موارد ياد شده به قبض حاكم شرع نياز نيست ، بلكه قبض او تأثير هم ندارد .
( مسألهء 2620 ) وقفى كه به دنبالهء وقف ديگرى وقف مىشود ، در تحقق وقف همين بس كه آن را به صورتى در آورند كه وقف شده ، مانند ساختمانى كه براى حرم امام و يا امامزادهاى وقف مىشود ، يا مكانى براى توسعهء حرم يا مسجد اختصاص داده مىشود ، دربى كه بر بناى موقوفهاى نصب مىشود ، فرش و ظرف و چراغ و پنكهاى كه در مسجد و حرم و امثال آن نهاده مىشود .
( مسألهء 2621 ) وقف بايد براى هميشه باشد ، پس اگر چيزى را وقف كند و مدت تعيين كند ، پس اگر منظورش اين باشد كه در اين مدّت منافع آن در آن راه صرف شود ، مانعى ندارد . ولى اگر منظورش اين باشد كه از ملك او خارج شود و بعد از سپرى شدن آن مدّت به ملك او باز گردد ، باطل مىشود . همين حكم در مورد موقوفاتى كه وقف شده بر عنوانى كه انتظار ميرود كه از بين برود نيز جارى است .
( مسألهء 2622 ) اگر بنيادى را بر طبقهاى وقف كنند كه انتظار نميرفت منقرض شوند ، ولى تصادفاً منقرض شدند ، در اينجا وقف تبديل به صدقه مىشود .
( مسألهء 2623 ) اگر چيزى را وقف كند و شرط كند كه هر وقت نياز داشته باشد ، به مالكيّت خودش برگردد ، ظاهراً باطل مىباشد .
( مسألهء 2624 ) وقف بايد منجّز باشد ، پس اگر آن را به حصول چيزى معلّق كند كه در آينده حاصل مىشود ، مثلًا بگويد : اگر مسافر از سفر بيايد ، يا اگر بيمار شفا پيدا كند ، و يا اگر هلال فلان ماه رؤيت شود ، خانهام
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 548
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٤٨