جنس هبه شده در تصرّف هبه پذير باشد ، كفايت مىكند و نيازى به قبض مجدّد ندارد .
( مسألهء 2572 ) در هبه برداشتن موانع از سر راه هبه پذير و ثبت در دفاتر رسمى كافى نيست ، بلكه بايد هبه كننده آن را از حوزهء تصرفات خود خارج كند و عرفاً در حوزهء تصرفات هبه پذير قرار بگيرد .
( مسألهء 2573 ) هبه بايد عين باشد و هبه كردن منافع صحيح نيست .
( مسألهء 2574 ) اگر كسى سهم مشاع خودش را هبه كند مانعى ندارد و قبض كردن آن با قبض همهء آن عين تحقق ميپذيرد .
( مسألهء 2575 ) اگر انسان از كسى طلب دارد ، ميتواند آن را به شخص ديگرى هبه كند ، و قبض كردن آن با گرفتن آن تحقق مييابد .
( مسألهء 2576 ) اگر انسان از كسى طلب دارد ، ميتواند آن را به خود آن شخص هبه كند ، اينجا ديگر احتياج به قبض ندارد ، بلكه به معناى برىء الذّمه كردن او مىباشد .
( مسألهء 2577 ) هنگامى كه قرار داد هبه بسته شد و هبه پذير آن را قبض نمود ، اين عمل الزامى نمى شود ، بلكه هبه كننده هر وقت بخواهد ميتواند آن را پس بگيرد ، مگر در پنج مورد :
1 ) اينكه كسى كه به او هبه شده ، از ارحام و خويشاوندان باشد ، و ميزان در خويشاوندى صدق عرفى آن است .
( مسألهء 2578 ) زن و شوهر اگر پيش از پيوند زناشوئى فاميل نباشند ، جزء خويشاوندان به شمار نميآيند .
2 ) اينكه هبه كننده آن را در مقابل هبهء طرف مقابل به او هبه كرده باشد ، كه آن را هبهء معوّضه مينامند .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 538
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٣٨