نافذ باشد ، پس اگر كودك ، ديوانه و يا سفيه باشد ، نفوذ جعالهاش نياز به اذن ولى دارد ، و در غير اين صورت باطل مىشود و چيزى به عامل ( انجام دهنده ) تعلق نمى گيرد .
( مسألهء 2146 ) در عامل ، يعنى كسى كه خواسته جعاله پرداز را به جا ميآورد ، جايز التصرّف بودن شرط نيست ، بلكه اگر كودك و يا ديوانه هم آن كار را انجام دهد مستحق اجرت مىشود . با اين تفاوت كه اگر جعاله به صورت خاص باشد ، يعنى جعاله پرداز بالخصوص به او كار را ارجاع داده باشد ، بايد از دو مبلغ تعيين شده در جعاله و اجرتالمثل بيشترين را بپردازد .
( مسألهء 2147 ) در جعاله لازم نيست جعاله پرداز ذينفع باشد ، بلكه صرف علاقمند بودن وى به كار مورد نظر كافى است ، اگرچه براى مصلحت ديگرى باشد ، پس اگر بگويد : هر كس لباس زيد را بدوزد ، فلان مبلغ به او ميپردازم ، جعاله صحيح است .
( مسألهء 2148 ) در جعاله اگر فقط مصلحت كارگزار منظور شده باشد ، باز هم مانعى ندارد ، مثل اينكه بگويد : اگر لباست را بشويى فلان مبلغ ميپردازم .
( مسألهء 2149 ) به كارگزار هنگامى مبلغ جعاله تعلّق ميگيرد كه كار را بر اساس جعاله انجام داده باشد ، پس اگر از جعاله بى خبر باشد و يا از آن غفلت بورزد ، مبلغ تعيين شده در جعاله به او تعلق نمى گيرد ، اگرچه در اين كار از كارفرما انتظار احسان داشته باشد .
( مسألهء 2150 ) اگر كارگزار كار را به قصد تبرّع ( مجانى ) انجام دهد ، مبلغ جعاله به او تعلق نمى گيرد .
( مسألهء 2151 ) جعاله پرداز پيش از آنكه كارگزار به كار و مقدمات
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 442
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٤٤٢