نيست تا احكام بيع در آنها جارى شود ، بلكه اجازهء استفاده در مقابل قيمت تعيين شده مىباشد و لذا احكام ياد شده در آنها جارى مىباشد .
مبحث دوّم : جُعاله
جعاله آنست كه انسان مبلغ معيّنى را به عهده بگيرد در مقابل هر كسى كه كار مشخصى را براى او انجام دهد .
( مسألهء 2142 ) حق جعاله بايد به عنوان مزد و در مقابل كار باشد ، پس اگر بگويد هر كس فلان كار را براى من انجام دهد ، من اين مبلغ را به او اهدا ميكنم ، اين جعاله نمى باشد ، بلكه صرفاً يك وعده است و وفا كردن به آن واجب نيست .
( مسألهء 2143 ) جعاله از ايقاعات است و نياز به قبول ندارد ، بلكه ايجاب و ايجاد انگيزه از سوى پيشنهاد كننده كافى است .
( مسألهء 2144 ) ايجاب در جعاله بر دو نوع است :
1 ) خاص .
2 ) عام .
خاص آنست كه به شخص معينى بگويد : اگر لباس مرا بدوزى به تو 1000 تومان مىدهم ، يا اگر مسجد را جارو بزنى به تو اين مقدار ميپردازم .
عام آنست كه مثلًا بگويد : هر كس اسب فراريام را برگرداند به او 1000 تومان مىدهم ، يا بگويد : هر كس خطر حيوان درنده ، يا خطر دشمن و يا خطر سيل را از اين شهر بر طرف كند ، فلان مبلغ به او ميپردازم .
( مسألهء 2145 ) جعاله پرداز بايد كسى باشد كه تصرّفش در مال خود