( مسألهء 1873 ) پس از انجام معامله در ذمّه ، و فرا رسيدن وقت تحويل جنس يا بها ، اگر يكى از طرفين معامله از مشخص نمودن مورد معامله امتناع بورزد ، طرف مقابل ميتواند براى تعيين آن به حاكم شرع مراجعه كند . پس از تعيين آن توسّط حاكم شرع ، همانند موردى است كه طرف مقابل آن را تعيين كرده باشد ولى او دريافت نكرده باشد و حكم آن در اينجا جارى مىشود .
( مسألهء 1874 ) اگر پيش از آنكه جنس از حوزهء فروشنده بيرون برود ، رشد و نموّ پيدا كند ( مثلًا چاق شود ، توليد مثل كند و يا قيمتش بالا برود ) از آنِ مشترى مىباشد . پس اگر جنس تلف شود و مشترى پول خود را از او پس بگيرد ، در اين صورت آن نما براى فروشنده باقى خواهد ماند .
( مسألهء 1875 ) بر فروشنده واجب است پس از انجام معامله به تخليه و آزاد سازى مورد معامله از وسائل شخصى و ابزار و ادوات خود اقدام نمايد ، مگر اينكه شرط كرده باشند آن وسائل براى هميشه ، يا مدّتى معيّن در آنجا بماند .
( مسألهء 1876 ) اگر تخليهء آن مكان از وسائل شخص فروشنده ، نيازمند تصرّف در آن جنس باشد ، از قبيل تخريب ساختمان ، برداشتن ديوار و كندن درب ، بايد در اين مورد به مشترى مراجعه كند و رضايت او را جلب كند ، مگر اينكه قراينى در بين باشد كه براى فروشنده چنين حقى منظور شده است .
( مسألهء 1877 ) مشترى پيش از آنكه جنس را تحويل بگيرد ، ميتواند آن را به شريكش بفروشد ، ولى به ديگران - بنابر احتياط واجب - جايز نيست ، مگر در دو مورد :
1 ) كالا از چيزهائى نباشد كه آن را با وزن يا پيمانه بفروشد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 386
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣٨٦