يد از آنها پولى دريافت كند ، ولى بايد قصد معامله نكنند و آن پول را به عنوان قيمت دريافت ننمايند .
( مسألهء 1668 ) كسى كه عين نجسى را براى استفادهء حرام از آن ميخواهد به دست آورد ، به هيچ عنوان نمى تواند پولى را در برابر آن پرداخت نمايد ، حتّى به عنوان رفع يد و اجازهء تصرّف نيز بنابر احتياط واجب .
( مسألهء 1669 ) چيزهاى پاكى كه با ملاقات نجس متنجّس شده ، اگر قابل تطهير باشند و يا در حال ناپاكى منفعت حلال مورد اعتنائى داشته باشند ، مثل نفت و روغن كه به مصرف سوختن ميرسند ، خريد و فروش آنها جايز است .
( مسألهء 1670 ) موادّ خوراكى اگر متنجّس شوند بايد هنگام فروش به مشترى گفته شود ، همچنين است در مواد غير خوراكى ، هنگامى كه نجس بودن عيب محسوب شود و نگفتن آن تدليس ( نيرنگ ) به شمار آيد . بلكه بنابر احتياط واجب در هر صورت گفتن آن به خريدار لازم است .
( مسألهء 1671 ) خريد ، فروش و ساختن وسائلى كه با آن شكل در راه حرام و يا تقويت باطل به كار ميروند ، مانند بت ، صليب ، آلات قمار ، آلات موسيقى و كتابهاى گمراه كننده ، حرام است ، و اگر بقاى آنها ترويج باطل محسوب شود ، بايد آنها را از بين ببرند و يا شكل آنها را تغيير بدهند .
( مسألهء 1672 ) در باب امر به معروف و نهى از منكر گفتيم كه گول زدن مؤمن حرام است ، يكى از موارد آن غَشّ در معامله مىباشد ، پس اگر كسى در دادوستد طرف معامله را گول بزند ، به طورى كه به يكى از اركان معامله خلل وارد شود ، مثل اين كه شيره را به جاى عسل بفروشد و مشترى آن را به گمان عسل بخرد ، معامله باطل مىشود .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 344
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣٤٤