( مسألهء 1525 ) كسى كه روز عيد فطر زكات فطره را جدا نكند و به مستحق نرساند ، بر عمدهء او باقى ميماند و بايد آن را پرداخت نمايد ، اگر چه زمان طولانى شده باشد ، و اگر پرداخت نكرده بميرد ، بايد از طرف او پرداخت شود .
( مسألهء 1526 ) اگر كسى زكات فطره را در ماه رمضان به نيّت تقديم پرداخت كند مانعى ندارد ولى بهتر است در وقتش پرداخت شود .
( مسألهء 1527 ) اگر در شهرى كه زكات فطره را كنار ميگذارد ، مستحق پيدا نشود ، ميتواند آن را به شهر ديگرى منتقل كند ، ولى اگر در آن شهر مستحق موجود باشد ، بنابر احتياط واجب به محل ديگرى منتقل نكنند .
( مسألهء 1528 ) اگر كسى با وجود مستحق زكات فطره را به شهر ديگرى منتقل كند و به مستحق برساند ، كفايت مىكند و بازگرداندن آن به شهر خود لزومى ندارد .
( مسألهء 1529 ) اگر مكلّف در سفر باشد و در آنجا كنار بگذارد ، انتقال دادن به شمار نميآيد و يا اگر وكيلش در شهر ديگرى باشد و از او بخواهد كه در آنجا پرداخت نمايد ، انتقال محسوب نمى شود .
( مسألهء 1530 ) مصرف زكات فطره ، مصرف زكات مال است ، از اقسام هشتگانه كه قبلًا گفته شد ، با همان شرايط . جز اين كه اگر فقير مؤمن يافت نشود ، ميتوان آن را به « مستضعف » پرداخت نمود ، و اين كار مقدّم بر انتقال دادن زكات به شهر ديگر مىباشد .
( مسألهء 1531 ) جايز نيست سيّد هاشمى فطره غير سيّد را بپذيرد ، اگر چه به صورت مستحبّى باشد ، مثل زكات فطرهاى كه شخص فقير آن را داده باشد .
( مسألهء 1532 ) اگر سرپرست خانواده سيّد باشد ، ميتواند فطره خود
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 296
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٩٦