( مسألهء 1460 ) اگر زراعتى به وسيلهء سطل ، دولاب ، تلمبه ، موتور و امثال آن از ابزار و ادوات آبيارى سيراب مىشود ، زكات آن يك بيستم است .
( مسألهء 1461 ) اگر زراعتى هم به وسيلهء دست و هم به وسيلهء باران و امثال آن آبيارى مىشود ، زكات آن نيز به صورت نصف نصف حساب مىشود ، يعنى سه چهلم مىباشد .
( مسألهء 1462 ) اگر زراعتى با دست آبيارى مىشود و گاهى از آب رودخانه يا باران هم استفاده مىكند ، ولى غلبه با دست است ، زكاتش يك دهم مىباشد .
( مسألهء 1463 ) اگر زراعتى با آب باران و رودخانه سيراب مىشود ، ولى به ندرت با دست هم آبيارى شده ، زكاتش يك بيستم مىباشد .
( مسألهء 1464 ) كندن نهر ، استخراج چشمه ، لايروبى رودخانه و بازگشائى راه آب ، نشانِ آبيارى با دست نمى باشد ، بلكه با همهء اين تلاشها اگر آب بدون استفاده از ابزار و ادوات بر باغ و زمين زراعتى سرازير شود ، بايد يك دهم زكات پرداخت شود .
( مسألهء 1465 ) بارانهائى كه در طول سال بطور معمول مىبارد ، زمينهائى را كه با دست آبيارى ميشوند ، از حكم خود خارج نمى سازد ، مگر اين كه باران به قدرى زياد ببارد كه تا مدّت طولانى از آب دادن بى نياز سازد ، در اين صورت حكم نصف نصف جارى مىشود ، چنان كه در مسألهء 1462 گفته شد .
( مسألهء 1466 ) ميزان در وجوب يك دهم يا يك بيستم مربوط به ميوه است ، نه درخت ، پس اگر درخت خرما و مو در آغاز كشت آنها با دست آبيارى شوند ، ولى هنگامى كه به بار بنشينند ، از آبيارى بى نياز شوند ، در آنها يك دهم زكات واجب مىشود ، ولى اگر به عكس باشد ، يك بيستم واجب مىشود .
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 284
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٨٤