سالها اين اجناس در نزد مالك بماند ، ديگر زكات مجدّد بر آنها تعلّق نمى گيرد ، اگر چه همهء شرايط وجوب زكات باقى باشد .
( مسألهء 1454 ) طلا ، نقره ، شتر ، گاو و گوسفند ، اگر سالها در نزد مالك بماند ، همه ساله زكات بر آنها تعلّق ميگيرد ، تا هنگامى كه از حدّ نصاب بيفتد و يا يكى از شرايط وجوب زكات از بين برود .
( مسألهء 1455 ) ظاهر اين است كه هزينه هاى مربوط به كاشت و برداشت ، چون اجرت كارگر ، آبيارى ، سمپاشى و غيره را نمى توان از محصول كسر نمود ، چه هزينه هاى مربوط به پيش از زمان تعلّق زكات باشد ، يا بعد از آن .
( مسألهء 1456 ) مالياتهائى كه دولت به شكلهاى مختلف از كشاورزان ميگيرد ، از محصول كسر نمى شود ، ولى اگر قسمتى از خود غلّات به زور غصب شود ، زكات آن مقدار ساقط مىشود .
( مسألهء 1457 ) در مورد « مزارعه » يعنى در موردى كه صاحب زمين با كشاورز قرارداد بسته كه زمين را در اختيار او بگذارد ، او نيز زراعت كند ، مقدارى از محصول از آنِ مالك و قسمتى هم از آنِ كشاورز باشد ، هر كدام از مالك و زارع كه سهمش به مقدار نصاب باشد ، زكات سهم خودش را ميپردازد .
( مسألهء 1458 ) اگر انواع يك غلّه از نظر مرغوبيّت مختلف باشد ، مالك از هر كدام بخواهد زكات را بپردازد حق دارد ، اگر چه بهتر است زكات غلّهء مرغوب را از غير مرغوب نپردازد .
( مسألهء 1459 ) اگر زراعتى با آب باران ، رودخانه و چشمه ، بدون استفاده از وسايل آبيارى ، سيراب و ياريشه هاى آن از آبهاى زيرزمينى استفاده مىكند ، زكات آن يك دهم مىباشد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 283
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٨٣