( مسألهء 1300 ) زنى كه غسل حيض يا نفاس بر گردن دارد ، اگر در غسل كردن تنبلى و سهلانگارى كند تا فجر طلوع كند ، روزهاش باطل مىشود و قضا بر او واجب است . ولى اگر عمداً غسل نكند ، در اين صورت بنابر احتياط واجب كفّاره نيز بر او واجب مىشود .
( مسألهء 1301 ) زنى كه پيش از طلوع فجر ، هنگامى از حيض يا نفاس پاك مىشود كه براى غسل كردن فرصت ندارد ، يا عذر ديگرى دارد ، ظاهراً روزهاش صحيح است ، اگر چه بهتر است اقدام به تيمّم نمايد .
( مسألهء 1302 ) در صحت روزهء زن مستحاضه كثيره ، غسل شرط نيست ، اگر چه بهتر است بر غسل هاى سه گانهاش مواظبت نمايد .
( مسألهء 1303 ) اگر شخص جنب در شب ماه رمضان بخوابد و تا صبح بيدار نشود ، اگر تصميم داشت غسل نكند و يا از وضع خود ميدانست كه تا صبح بيدار نمى شود ، روزهاش باطل مىشود و قضا و كفّاره بر او واجب ميگردد ، ولى اگر تصميم داشت بيدار شود و غسل كند ، امّا خواب بر او غلبه كرد ، روزهاش صحيح است .
( مسألهء 1304 ) اگر شخص جنب به اين نيّت كه بيدار شود و غسل كند ، بار دوم پس از علم بجنابت بخوابد و پيش از اذان صبح بيدار نشود ، بايد روزهء آن روز را قضا كند ، ولى كفّاره بر او نيست .
( مسألهء 1305 ) اگر شخص جنب در شب ماه رمضان چندين بار از خواب بيدار شود و بخوابد ، ولى تصميم داشته باشد بيدار شود و غسل كند ، پس خواب بر او غلبه كندو تا طلوع فجر بيدار نشود ، فقط قضاى روزهاش بر او واجب مىشود ، مگر اين كه از تصميم خود برگردد ، در اين صورت كفّاره نيز بر او واجب مىشود .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 252
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٥٢