قى بر او غلبه كند ، روزهاش باطل نمى شود .
( مسألهء 1287 ) اگر به سبب آروغ زدن چيزى به فضاى دهان بيايد ، فرو بردن آن روزه را باطل نمى كند ، اگر چه بهتر آن است كه آن را فرو نبرد .
چهارم : اماله كردن با چيزى مايع
( مسألهء 1288 ) شياف كردن با اشياء جامد روزه را باطل نمى كند ، ولى شيافهاى پزشكى كه از موادّ روغنى و امثال آن ميباشند و پس از ورود به بدن آب ميشوند ، اگر چه در اثر برودت به صورت جامد در آمده باشند ، بنابر احتياط واجب روزه را باطل ميكنند .
پنجم : جنابت عمدى
( مسألهء 1289 ) اگر كسى خودش را به وسيلهء اخراج منى يا عمل زناشوئى از جلو و بنابر احتياط واجب عقب جنب كند خواه فاعد باشد يا مفعول ، روزهاش باطل مىشود .
( مسألهء 1290 ) اگر كسى با يك رفتار شهوت برانگيز - بوسه و غيره - قصد كامجوئى كند و منى از او خارج شود ، قضا و كفّاره بر او واجب مىشود ، مگر اين كه به هنگام اقدام كردن بر اين كار مطمئن بوده كه منى از او خارج نخواهد شد ، در اين صورت فقط قضا بر او واجب مىشود .
( مسألهء 1291 ) اگر در خواب محتلم شود ، يا در بيدارى بدون اقدام به يك عمل شهوت برانگيز ، منى از او خارج شود ، روزهاش باطل نمى شود .
( مسألهء 1292 ) روزهدارى كه محتلم شده و يا در بيدارى منى از او خارج شده ، ميتواند بول كند ، اگر چه بداند چيزى از منى در مجرا باقى مانده و به وسيلهء ادرار كردن بيرون خواهد آمد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 250
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٥٠