نيست ، و اگر در اثناى مسافرتش از آنجا عبور كند ، سفرش شكسته مىشود .
( مسألهء 1240 ) شرط جريان حكم وطن در محلّ سكونت غير دائم آن است كه خيلى از آن بيرون نرود كه از محلّ اقامت او بودن خارج شود ، مگر اين كه از باب كثيرالسّفر بودن وظيفهاش اين باشد كه نمازش را تمام بخواند .
( مسألهء 1241 ) اگر كسى محلّى را در فصلى از سال محل سكونت خود قرار دهد ، اگر در فصل ديگرى گذرش به آنجا بيفتد ، حكم وطن بر او جارى نمى شود ، پس اگر دانشجويى در ايّام تحصيلى در شهرى تحصيل مىكند ، اگر در فصل تعطيلى به آن شهر سفر كند ، نمازش شكسته است .
دوّم : قصد اقامه
( مسألهء 1242 ) اگر مسافر تصميم بگيرد در محلّى ده روز پياپى در آنجا بماند ، و يا بداند ده روز در آنجا خواهد ماند ، اگر چه به اختيار خودش نباشد ، يا به تبعيّت از ديگرى باشد ، نمازش را بايد تمام بخواند .
( مسألهء 1243 ) در قصد اقامه ، ده روز در مقابل شب است ، پس اگر كسى ميخواهد ده روز با نُه شب ميان آنها در محلّى بماند ، بايد نمازش را تمام بخواند ، اگر چه بهتر است كه شب دهم را نيز در آنجا اقامت كند .
( مسألهء 1244 ) محلّ اقامت در قصد اقامه بايد عرفاً يك محلّ محسوب شود ، پس قصد اقامه در بيش از يك روستا و يا بيش از يك شهر صحيح نيست ، ولى اگر قصد كند در يك محلّ اقامت كند و به محلّات مختلف آنجا رفت و آمد بكند ، مانعى ندارد .
( مسألهء 1245 ) كسى كه قصد دارد در محلّ اقامت خود به جاهايى كه اهل آن محلّ به طور متعارف به آنجاها ميروند ( از قبيل : مسجد ، حمام ،
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 236
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٣٦