مدت اقامت او در وطن به مقدار زيادى بيش از مدّت مسافرت باشد ، بايد نمازش را در سفر شكسته بخواند .
( مسألهء 1223 ) در مسافرتهاى كوتاهى كه از نصف روز تجاوز نمى كند ، ظاهر اين است كه چهار بار سفر كردن در يك هفته براى جريان حكم كثيرالسّفر كافى نيست .
( مسألهء 1224 ) كسى كه عنوان كثيرالسّفر بر او صدق كرده و نمازهايش را در سفر تمام ميخواند ، اگر ده روز در وطن بماند ، حكم كثيرالسّفر از او برداشته مىشود و در نخستين سفر بعدى بايد نماز را شكسته بخواند و روزهاش را افطار كند ، چه از اوّل تصميم داشته كه ده روز در وطن بماند ، يا بدون تصميم قبلى مانده باشد .
7 ) رسيدن به حدّ ترخّص
( مسألهء 1225 ) نشانهء حدّ ترخّص دو چيز است :
اوّل : در اثر فاصله گرفتن از شهر ، اهالى شهر او را نبينند ، به اين نشانى كه او نيز اهالى شهر را نبيند و تشخيص ندهد كه آيا ايستادهاند ، يا راه ميروند .
دوّم : صداى اذان شهر ( صداى مؤذّن ، بدون استفاده از بلندگو ) به گوش او نرسد .
( مسألهء 1226 ) مسافرى كه از وطنش خارج مىشود ، پس از رسيدن به حدّ ترخّص نمازش شكسته مىشود ، و مسافرى كه به سوى وطنش برمى گردد ، تا هنگامى كه به حدّ ترخّص نرسيده نمازش شكسته است ، يعنى حدّ ترخّص نقطهء آغاز و نقطهء پايانى سفر مىباشد .
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 233
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٣٣